به مناسبت درگذشت طاهر احمدزاده

طاهر احمدزاده از فعالین سیاسی سرشناس و پدر رفقا مسعود و مجید احمدزاده از رهبران و بنیانگذاران سازمان چریک‌های فدائی خلق ایران در روز پنجشنبه ٩ آذر درگذشت. طاهر احمدزاده فعالیت سیاسی خود را از دهه بیست در مشهد آغاز کرد. از فعالین سیاسی دوران ملی شدن صنعت نفت، از طرفداران مصدق، با گرایش ملی- مذهبی بود. او فعالیت‌های خود را در سال‌های پس از کودتای ٢٨ مرداد ادامه داد. در نتیجه این فعالیت‌ها در سال‌ ٣۶ دستگیر و محکوم شد. مجددا در سال‌های ۴٠ و ۴١ و ۴٢ دستگیر و زندانی شد.

فعالیت‌های سیاسی آقای احمدزاده تاثیر خود را بر فرزندان وی نیز برجای گذاشت. اما آن‌ها برخلاف افکار و عقاید پدر دارای افکار مارکسیستی بودند. رفقا مسعود و مجید احمدزاده از بنیانگذاران سازمان ما بودند. مستوره احمد زاده سال‌ها عضو سازمان چریک‌های فدائی خلق ایران و پس از انشعاب تا چندین سال به فعالیت خود در صفوف فدائیان (اقلیت) ادامه داد. مجتبی احمدزاده فرزند دیگر طاهر احمدزاده در آبان ۱۳۶۰ توسط جمهوری اسلامی اعدام شد.

طاهر احمدزاده با آغاز فعالیت سازمان چریک‌های فدائی خلق به جرم فعالیت و نقش رفقا مسعود و مجید احمدزاده توسط ساواک رژیم به ده سال زندان محکوم شد. در تمام سال‌های زندان استوار ایستاد و از مبارزات فرزندان خود دفاع کرد. وی در سال ۵۷ آزاد شد . مدت کوتاهی استاندار خراسان بود و پس از استعفای کابینه بازرگان، از این سمت کناره‌گیری کرد. طاهر احمد زاده در دوران جمهوری اسلامی نیز زیر فشارهای متعدد رژیم قرارداشت و چندین بار دستگیر و مدتی را در زندان سپری کرد.

یادش گرامی باد

روابط عمومی سازمان فداییان (اقلیت)

۳۰ نوامبر ۲۰۱۷

به مناسبت ۲۸ نوامبر، سالروز تولد فردریش انگلس

۲۸ نوامبر، سالروز تولد فردریش انگلس، فیلسوف و انقلابی کمونیست آلمانی و نزدیک‌ترین هم‌کار کارل مارکس بود که به همراه او «مانیفست کمونیست» و آثار تئوریک ارزشمند دیگری را به رشته تحریر درآوردند. فردريش انگلس يکی از بنيان گذاران سوسياليسم علمی و پس از مارکس، برجسته‌ترين آموزگار پرولتاريای جهان بود.

بیاد علی اشرف درویشیان، که رفتنش نیز عین ماندن است

aaaaaaaمن، علی اشرف درویشیان، نویسنده توانمند و پایدار جامعه ما را، که هرگز «بر سر سفره خونین» جمهوری اسلامی ننشست، پیش از هر چیز، با داستان کوتاه «کی برمیگردی داداش جان»؟» او ، میشناسم. کتابی که در روزهای بعد از انقلاب ۵۷، یک پیوند سیاسی وعاطفی عمیقی میان من و خواهرزاده های دبستانی ام ایجاد کرد. پیوندی که بعدا آن ها، با خوانش این کتاب برای خواهرم، که مادرشان باشد، این پیوند عاطفی عمیقا سیاسی را به او نیز انتقال دادند. پیوندی که بعدها در سال های بودنم در زندان، به پشتوانه ای ارزشمند در پایداری و ماندگاری خواهرم، در آن سال های بیداد شد. به خواندن ادامه دهید

ويدئو: آنها هنوز جوانند – خاوران

آنها هنوز جوانند: نوشته ای از نویسنده گرانقدر علی اشرف درویشیان که دلنوشته ای است برای یادبود جانباختگان کشتار سراسری زندانیان سیاسی در تابستان ۱٣۶۷ – این نوشته توسط دست اندر کاران رادیو دمکراسی شورائی تهیه و اجرا شده است

متن کامل نوشتاری در ادامۀ مطلب به خواندن ادامه دهید

دیدگاه: جاودان باد یاد و خاطره ی گروه آرمان خلق!

برفی سنگین تمام شهر خفته را به رنگ لباس عروس سفید کرده بود. ولی از شادی و نشاط خبری نبود. نکبت ترس و خفقان بر گستره خانه بزرگ ما خیمه زده بود.

هیچ صدای اعتراضی نبود. روحیه­ی بی اعتمادی در فضا موج میزد. چاپلوسی و ریا  به بقا و دوام استبداد یاری میرساند. زندگی یکنواخت و تکراری مردم، بی حرکت و خاموش زیر سلطه فقر و سرکوب جریان داشت.  این سیمای جامعه ما در سالهای دهه ۴۰ بود. شرایطی که سرکوبگری‌های دیکتاتوری شاه و شکست مبارزات پیشین رکود و خمود را بر جامعه حاکم کرده بود.

در چنین شرایطی بود که رفقای “آرمان خلق” تلاش خود را آغاز کردند، آموختند، خروشیدند و جان بر سر آرمانشان که رهایی “خلق” در بند بود نهادند. به خواندن ادامه دهید

نیم قرن از کشته شدن چه گوارا، اسطوره انقلابی گذشت

این نمایش پرده‌ای نیاز به جاوااسکریپت دارد.

روز نهم اکتبر ۲۰۱۷ مصادف است با پنجاهمین سالمرگ چهره‌ای که به یکی از بزرگ‌ترین اسطوره‌های قرن بیستم، به ویژه در میان هوادران جنبش‌های انقلابی، مارکسیستی و سوسیالیستی بدل شده است: ارنستو چه گوارا.

در روز ۹ اكتبر سال ۱۹۶۷ میلادی، ارنستو رافائل دولا سرنا مشهور به چه گوارا، کمونيست و انقلابی مشهور در یك توطئه و به دستور سازمان سیا توسط نیروهای ارتش بولیوی به شیوه‌ای وحشیانه به قتل رسید. چه گوارا روز قبل از كشته شدن، به اسارت نیروهای ارتش بولیوی در آمده بود.

ارنستو رافائل دولا سرنا معروف به چه گوارا در روز ۱۴ ژوئن سال ۱۹۲۸ میلادی در شهر روزاریو آرژانتین متولد شد. او سنین نوجوانی را در شهر كوردوبا سپری كرد سپس در دانشگاه بوینس آیرس در رشته پزشكی فارغ التحصیل شد. در همين دوران بود که وی با مارکسيسم – لنينيسم  آشنا شد و به آموختن آن روی آورد. به خواندن ادامه دهید

انسان گرائی انقلابی چه گوارا

مایکل لوُی (Michael Lowy) سرپرست تحقیقات جامعه شناسی در مرکز ملی تحقیقات علمی پاریس می باشد. او نویسنده ی مقالات «مارکسیسم چه گوارا» (در مجله ی بررسی ماهانه (Monthly Review) 1972) و «درباره ی تغییر جهان» در انتشارات (Humanities Press) می باشد. این مقاله در شماره ی پنجم، دوره ی چهل و نهم مجله ی بررسی ماهانه به تاریخ اکتبر 1997 درج گشته است که توسط «ارنستو مورا» از زبان اسپانیائی به انگلیسی برگردانده شده  است

انسان گرائی انقلابی چه گوارا

نوشته ی مایکل لوی

ترجمه ی پویان کبیری

در عصر ما، نئولیبرالیزم جهانی با خودنمائی پیروزمندانه، مقوله ی خود و ایدئولوژی آن را انحصاری نموده است. برای مقابله با فساد ماهوی تسلط جهانی سرمایه داری، بیش از هر چیز دیگر، ما نیاز به اشکال جدیدی از تفکر و عمل که جنبه ی جهانی و فراگیر داشته باشند، داریم. ما به اشکال و ایده هائی نیاز داریم که به شیوه ی واقعأ رادیکال بتوانند با تقدیس بازار و پول که در حال حاضر به تفکر غالب مُبدل شده است، به رویاروئی برخیزند. به مانند شمار قلیلی از دیگر رهبران چپ گرای قرن بیستم، میراث «ارنستو چه گوارا» – یعنی اندیشه ی جهانی، انترناسیونالیسم و انقلابی گری مداوم- در راستای چنین مقابله ای است. به خواندن ادامه دهید

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: