کارگران صنعت فولاد باید اتحادیه طبقاتی خود را تشکیل دهند

کارگران صنعت فولاد باید اتحادیه طبقاتی خود را تشکیل دهند

روز ۶ اسفند خیابان های اهواز زیر گام های پر صلابت بیش از ۴هزار کارگر رزمندۀ گروه ملی صنایع فولاد به لرزه در آمدند. در این روز فریادهای حق طلبانه فولادگران در فضای شهر اهواز طنین افکن شد و همۀ کارگران یک صدا فریاد می زدند: «حساب ما پر نشه، اهواز قیامت می شه» . خشم کارگران به کندن ریشه ظلمی نشانه رفته بود که گستاخانه از پرداخت حق زحمت شان سرباز می زند و مزد شان را چپاول می کند. اونیفرم پوشان ارتش کار در حالی هیبت خود را در خیابان به نمایش گذاشتند که پیش از این با اعتصاب خود شش روز بود که چرخ تولید را متوقف کرده بودند. کارگران معترض، اعتصاب، توقف تولید و تظاهرات خیابانی را در مبارزه خود آموزش دیده اند و می روند که دراین روند به فولادی آب دیده تبدیل شوند. این رژه خیابانی در ادامۀ اعتراضات چند هفته ای است که کارگران گروه ملی فولاد در تابستان سال جاری از سر گذرانده بودند. به خواندن ادامه دهید

اجلاسی ضد کارگری به نام حمایت و همبستگی کارگری

a

اجلاس هیات مدیره فدراسیون جهانی اتحادیه‌های کارگری (WFTU) در طی دیروز و امروز (هفتم و هشتم اسفندماه) در تهران در حال برگزاری است. این دومین باری است که اجلاس هیات مدیره کنفدراسیون کارگری جهان در ایران برگزار می‌شود. در این اجلاس نمایندگانی از کشورهای هندوستان، نپال، روسیه، ترینیداد و توباگو، کوبا، یونان، اندونزی، فلسطین، سوریه، ترکیه، ویتنام، دانمارک، افغانستان، برزیل، سودان، پرتغال، قبرس، آفریقای جنوبی، بنگلادش، پرو، کنگو، گابن، گویان، ایتالیا، نیجریه، سنگال، سریلانکا، اروگوئه، ونزوئلا و کره شمالی حضور دارند و به قول علیرضا محجوب نمایندگان کارگران ۲۴ کشور از پنج قاره درآن شرکت کرده‌اند. به خواندن ادامه دهید

ده روزی که رژیم جمهوری اسلامی را تکان داد – فعالان داخل کشور سازمان فدائیان (اقلیت)

ده روز از اعتراضات عمومی که اخیرا در بیش از صد شهر ایران در جریان بوده، می گذرد. ده روزی که رژیم جمهوری اسلامی را لرزاند و در ترس و بیم و نگرانی فروبرد. بحران عمیق سیاسی- اجتماعی که رژیم گرفتار بوده، طی یکی – دو سال اخیر و بخصوص ماه های منجر به اعتراضات شدت بیشتری به خود گرفت. همه علائم و نشانه های اجتماعی از پیش، گویای وضعیت بحرانی بوده که در آستانه آخرین مراحل تامل و پایانی خود است. کابینه فریب کار حسن روحانی علیرغم ژستی که گرفته بود و وعده هایی که داده بود بدون این که توانسته باشد به وعده های خود و خواسته های معطل مانده مردم عمل کند، به ماه های پایانی خود نزدیک می شد. اوضاع اقتصادی – اجتماعی و سیاسی که مردم در بطن آن بودند و فشار سنگین آن را روزانه تحمل می کردند، به شدت بحرانی تر شد. به خواندن ادامه دهید

خبرنامه‌های محلی را سازمان دهیم!

طرح دریافتی از طرف رفقای هوادار

reza

یک ارزیابی کوتاه و مقدماتی – حسن مرتضوی

سه روز از حرکت اعتراضی مردم که از مشهد و شهرهای خراسان شمالی آغاز شد می گذرد. می توان دیشب را اوج این حرکات دانست. آن بی اعتمادی اولیه که این حرکت را توطئه ی جناح رقیب دولت روحانی می دانست بسرعت جای خود را به احساس دیگری داد: حیرت و تعجب از سرعت وقایع و گذارهای سریع در شعارهای مردمی و حرکت به سمت اشکال رادیکالتر. کسانی مانند من که در طی چهل سال شاهد یک انقلاب، یک جنبش عظیم توده ای سال 88 و جنبش سراسری کنونی هستند، به راحتی می توانند شکل گیری تدریجی و آهسته آهسته یک دوره اعتلای انقلابی را شاهد باشند. توده های مردم نه تنها نمی توانند شرایط کنونی را تحمل کنند بلکه مخالفت خود را با صدای بلند اعلام می کنند و حاکمان نه تنها نمی توانند شرایط را کنترل کنند، پشت سر هم خطاهای بزرگی مرتکب می شوند و کنترل را بیش از پیش از دست می دهند. به خواندن ادامه دهید

«دو تفاوت بزرگ در مبارزات کنونی مردم ایران» – عباس سماکار

تظاهرات عظیم سال ۸۸ را فراموش نکرده ایم. در هر مبارزه هم امکان پیروزی هست و هم امکان شکست. نمی توان به بهانۀ شکستِ احتمالی، از مبارزه دست کشید و یا بدتر از آن، آنرا تخطئه کرد. گرچه انگیزه بسیار کسانی که امروزه از مبارزه مردم نگران شده اند و می کوشند آب بر آتش خشم و پیکار آنان بریزند، اگر پادوئی برای این رژیم تبه- جنایتکار نباشد، محافظه کاری و ناامیدی خفت بارشان است. در عین حال دو تفاوت بزرگ را در مبارزات این دوره می توان به روشنی دریافت: به خواندن ادامه دهید

اعتراضات رو به گسترش و وظايف جنبش كارگری!

همانگونه که به خوبی از حوادث چند ماه گذشته قابل پیش‌بینی بود اعتراضات مردمی در حال گسترش است و سر باز ایستادن تا رسیدن به خواسته‌های به حق خود را ندارد .
آن هنگام که حکومت‌گران به بن‌بست رسیده باشند و هیچ راه حلی برای برون رفت از بحران‌های خودساخته را نداشته باشند و مردمِ صبور و بردبار، دیگر حاضر نباشند همانند گذشته تن به ستم بدهند ، هنگام اعتراضات گسترده‌ی اجتماعی فرا می‌رسد و از مدتها پیش طلایه‌های این اعتراضات به صورت‌های مختلف اعتراضات کارگران و زحمتکشان از یکسو وغارت شدگان اموال در موسسه‌های پولی و بانکی حکومت ساخته از سوی دیگر ، همراه با اعتراضات معلمان و جاری بودن حقوق‌های نجومی در کنار فقر و سیه روزی اکثریت قاطع مردم تحت استثمار ، زمینه اعتراضات سراسری را فراهم کرده است .

در چند هفته‌ی گذشته اغلب مسئولان درجه اول حکومتی از سال‌های اولیه جمهوری اسلامی تا اکنون ، به صحنه آمده و ناچار شدند به این اوضاع نابه‌سامان اعتراف کنند. در این صورت تنها پاسخ مردم است که باید مشکل را حل کند . انگاه که مسئولان در جه اول از اوضاع موجود ناراضی بوده و در نقش به اصطلاح خودشان مخالف اکنون به صحنه می‌آیند ، پس بر مردم است که راه حل معضلات را بیان کنند . اکنون در اعتراضات روزهای گذشته مردم راه حل خودشان را با صدای بلند میگویند :
آقایان از تخت به زیر آیید!
متاسفانه حکومتگران مقتدر هنگامی گوش شنوا می‌یابند که دیگر در قدرت نباشند . در چنین شرائطی نیروهای غیر مردمی و از جمله جناح‌های مختلف سرمایه دارای می‌توانند با سوار شدن بر اعتراضات مردمی بار دیگر کارگران و زحمتکشان و مردم تحت ستم را با ترفندی جدید به بند بکشند . هوشیاری و انجام وظایف جنبش کارگران و زحمتکشان میتواند از افتادن به دامی جدید جلو گیری کند . به ظن ما وظایف جنبش کارگری را میتوان در این شرائط به صورت زیر بر شمرد.
🔴پیوند میان خواسته‌های کارگران و زحمتکشان با سایر اقشار به جان آمده از ظلم و ستم حاکمان با مشارکت هر چه بیشتر و با تمام توان در هر گو نه اعتراضی که جنبه مردمی دارد .
🔴جلوگیری از گسترش شعارهای انحرافی و مرتجعانه مانند طرفداران بازگشت سلطنت و یا سینه چاکان نظام سرمایه داری از هر نوعش
🔴مقابله با رفرمیست‌ها و اصلاح طلبانی که تا همین چند ماه پیش شعار حمایت از یکی از جناح‌های حکومتی را میدادند و مردم را به انتخاب میان بد و بدتر ترغیب میکردند و اکنون خود نمیدانند کدام بد بود و کدام بد تر!!

جنبش کارگری به خوبی میداند که خواست طبقه کارگر خواست همه مردم است و اگر به خاطر سالیان متمادی دیکتاتوری سلطنتی و غیر سلطنتی سطح آگاهی مردم تحت ستم پائین مانده است و یا بخاطر قتل عام رو شنفکران مردمی در دهه۶۰ و پس از آن گسست نسل‌های مبارز و انقلابی ره‌آوردی نامیمون برای مردم ما داشته است ، اکنون وظایف آگاهان و بازماندگان این جنبش است تا با توانی هر چه بیشتر در جهت اگاهی رساندن به مردمی که این چنین تحت ستم قرار دارند مسیر مبارزات را به گونه‌ای بپیمایند که مردم مبارز ما بار دیگر از چاله‌ای در نیامده به چاهی دیگر نیافتد و با چشمانی باز و اندیشه ای اگاهانه به دنبال آن چیزی باشند که بنیان ستم و استثمار طبقاتی را هدف قرار داده و زندگی عاری از خشونت را برای محرومین و نسل‌های آینده رقم زند

«کانون مدافعان حقوق کارگر»

۹دی ۱۳۹۶

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: