ده روزی که رژیم جمهوری اسلامی را تکان داد – فعالان داخل کشور سازمان فدائیان (اقلیت)

ده روز از اعتراضات عمومی که اخیرا در بیش از صد شهر ایران در جریان بوده، می گذرد. ده روزی که رژیم جمهوری اسلامی را لرزاند و در ترس و بیم و نگرانی فروبرد. بحران عمیق سیاسی- اجتماعی که رژیم گرفتار بوده، طی یکی – دو سال اخیر و بخصوص ماه های منجر به اعتراضات شدت بیشتری به خود گرفت. همه علائم و نشانه های اجتماعی از پیش، گویای وضعیت بحرانی بوده که در آستانه آخرین مراحل تامل و پایانی خود است. کابینه فریب کار حسن روحانی علیرغم ژستی که گرفته بود و وعده هایی که داده بود بدون این که توانسته باشد به وعده های خود و خواسته های معطل مانده مردم عمل کند، به ماه های پایانی خود نزدیک می شد. اوضاع اقتصادی – اجتماعی و سیاسی که مردم در بطن آن بودند و فشار سنگین آن را روزانه تحمل می کردند، به شدت بحرانی تر شد.

رژیم به لحاظ مالی و درآمد ناتوان و به مرحله ورشکستگی رسیده بود. چپاول سپرده های مردم، عدم پرداخت به موقع حقوق های ماهیانه بخش هائی از نهادهای دولتی نیمه دولتی  و خصوصی، اعتراض های مقطعی و موضعی، اما پی درپی بخش های وسیعی از طبقه کارگر، گرانی غیر قابل مهاری که بشکل جهشی طی ماه های اخیر شتاب گرفت، به علاوه درماندگی مطلق و استیصال رژیم در پاسخگوئی، موجب حرکت های اعتراضی اخیر توده ها شد. حرکت های اعتراضی توده ها در بستری از جامعه شکل گرفته که رژیم عملا به بن بست و ناکارآمدی اجتماعی رسیده است. فساد دستگاه های اداری و دولتی، بیکاری وسیع، تبعبض چندجانبه  آشکار، مدیریت طولانی آخوندهای نالایق و عموما ضد اجتماعی، سنگینی ولایت فقیه بر روی عقل و دوش اقشار آگاه و جوانان، محیط خفقان زده، سرکوب نیروهای خلاق و اعدام و زندان و پیگرد عمومی و بسیاری از علل آشکار و پنهان دیگر طی دو- سه دهه موجب به ستوه آمدن و عاصی شدن مردم شده است. بدیهی است در چنین شرایطی جامعه ملتهب و تب دار، شکل اعتراضی به خود می گیرد و آنچه مسلم است ابتدا اقشار و آحادی از جامعه به حرکت می آیند که بیشترین فشار را تحمل می کنند؛ توده های کارگر و زحمتکش، بی چیزان و تهیدستان آوارگان حاشیه شهر ، نیروهای بیکار و گرسنگان.!

توده های ناراضی و جوانان که تحملشان به پایان رسیده، سرانجام علیه وضعیت موجود راهی خیابان ها شدند. با تظاهرات و شعارهای خود- «مرگ بر گرانی»، «مرگ بر روحانی » و …شعارهای بسیار دیگری که سر دادند. همه را شگفت زده کردند و بخصوص حکومتیان را در بهت فرو بردند. خامنه ای در خوف و وحشت از اعتراضات رادیکال و ریشه ای مردم در بهت و سکته فرو رفته، حرفی برای گفتن ندارد و در انتظار سرکوب آن نشسته است! توده های تظاهرکننده عموما جوانان و عمدتا از خانواده های زحمتکش شهری بودند و ترکیبی از زن و مرد جوان و با دخالتی که بعنوان یک مجموعه با منافع مشترک داشتند، در تلاش و رهبری، در انتخاب شعار و در سر دادن شعار سهم یکسانی داشتند. زنان و مردان جوان بیکاری که عموما دارای تحصیلات هستند و برخی به علت مسائل مالی ترک تحصیل نموده اند. شعارها و کیفیت عمومی جمعیت های تظاهر کننده، از همان ابتدا که به حرکت درآمدند جنبه ها و ماهیت های اعتراضی قوی داشتند. شعارها بسیار از آنچه تا کنون در جنبش اجتماعی مردم سابقه داشت رادیکال تر سر داده شد. شعار-« مرگ برخامنه ای» توسط افراد سر داده شد.وقتی این شعار توسط تظاهر کنندگان سرداده شد، خنده بر لب های مردمی که با فاصله نظاره گر بودند می نشست و میل افراد به پیوستن به تظاهرکنندگان زیادتر می شد. افراد بدون واهمه با مشت های گره کرده و شعارهائی که رفته رفته تندتر  و رادیکال تر می شد، به سختی می توانستند بر خشم و کینه خود مهار بزنند. نیروهای نظامی و انتظامی با هراس و فاصله گرفتن از تظاهرکنندگان آنان را در سر دادن شعارهای رادیکال آزاد گذاشتند. هر گاه که از ناحیه نیروهای نظامی و انتظامی و افراد حکومتی دخالتی مشاهده می شد، جمعیت خشمگین تر از پیش رادیکال می شد.

در روزهای اول و دوم، تظاهرات در چند شهر از استان خراسان شروع شد، اما به‏ آن محدود نماند. به فاصله دو روز شکل عمومی و سراسری به خودگرفت و به شهرهای دیگر کشیده شد. در همین فاصله تظاهرات در بعضی از شهر ها شکل انقلابی به خود گرفت.توده های عادی و ناآزموده، اما، به ستوه آمده در خیلی از شهرها به ساختمان های دولتی و نمادهای رژیم حمله نموده، تخریب و تسخیر کردند و یا به کنترل خود درآوردند.! تا کنون نام بیش از بیست نفر جان باخته در تظاهرات روزهای اخیر در شهرهای متفاوت و عمدتا شهرهای کوچک افشاء شده است. چند برابر همین تعداد در تظاهرات ها زخمی شده اند. رژیم اعلام کرده ۱۷۰۰ نفر بازداشت شده اند. حتما هستند افرادی در این میان که از آنان خبری در دست نیست. مطابق سابقه ای که رژیم در سر به نیست کردن مخالفان خودش دارد، یا بدن های سرد شده اینان در گوشه ای افکنده شده، یا در مکان سرد و تاریکی در اسارت به سر می برند.! کلیه آمار ها ساخته و پرداخته رژیم غیرواقعی است. بطور قطع رقم های واقعی چند برابر رقم های اعلام شده است. تظاهراتی که آغاز شد به سرعت به موضوع روز کلیه مردم تبدیل گردید. شهر ها در رقابت و پیشی گرفتن از  همدیگر وارد عرصه مبارزه در خیابانها شدند. جنبش توده ای خود جوش مردم، موضوع روز اخبار سراسری و اخبار اغلب خبرگزاریهای خارجی شد. حاکمیت بطور سنگین و با کلیه ابزار و امکانات سرکوب و نیروهای امنیتی خود به مصاف باتوده ها به خیابان ها آمدند. ساعاتی از  روز و از شب برخی شهرها رنگ مطلق حکومت نظامی به خود می گرفتند. تهدید و ارعاب و پیگرد و دستگیریها برای کنترل جنبش مردم آغاز گردید. رژیم مستاصل و درمانده سرمایه داری جمهوری اسلامی بیهوده می کوشد تا مردم را به خانه هایشان برگرداند. مردم عاصی و هوشیارخوب می دانند که مسبب تمام مصائب و مشکلات آنان رژیم درمانده ،فاسد و گندیده جموری اسلامی است و تا این رژیم سرنگون نشود رنگ شادی و سعادت را نخواهند دید.

ما در گزارشی که از وضعیت زلزله زده گان سرپل ذهاب که یکی دو هفته جلوتر از تظاهرات های سراسری تهیه کرده بودیم، اشاره داشتیم که اوضاع کنونی به مرحله ای از  بحران رسیده که امکان خیزش سراسری خیلی بیشتر شده، حتی در همان یادداشت با جرات پا را فراتر گذاشته و گفته بودیم که کمونیست باید با آمادگی تشکیلاتی بیشتری آماده رویاروئی با رویدادهای اجتماعی پیش رو باشند.!

امروز در این یادداشت اعلام می کنیم حرکت های اجتماعی فروکش نخواهد  کرد، تا معادله ی قدرت تا کنونی به نفع توده ها به هم نخورد همچنان باقی و اعتراضات بطور گسترده  و عمومی در اشکال متفاوت ادامه خواهد داشت. جنبش خودجوش و اعتراضی مردم با رویکرد و شعارهای نسبتا کیفی در مقایسه با آنچه سابقه داشته، از عمق و ژرفای اجتماعی ریشه ای و رادیکال بیشتری برخودار بوده است. شک نمی توان داشت که این حرکت گسترده اجتماعی در مسیر خودش وارد افت و خیز و پیچ و خم های فراوان خواهد شد، اما از حرکت باز نخواهد ایستاد. تا هم اینک این جنبش دستآوردهائی داشته بمراتب پر ارزش تر و قیمتی تر از آنچه در سالهای مثلا ۸۸ و… بدست آورده بود. این ده روز اعتراضات خیابانی به ارتقاء کیفی جنبش اجتماعی و مبارزات کارگران و زحمتکشان کمک نمود و آن را وارد مرحله ای دیگر  از مبارزه کرد. مبارزه ای آشتی ناپذیر برای سرنگونی تام و تمام رژیم جمهوری اسلامی. خط بطلان و قرمزی بر همه اشکال سبز  و بنفش، اصولگرا و اصلاح طلب کشید. جنبش اعتراضی که ده روز از  آغازش می گذرد از همان آغاز مشتی بود بر دهان  کلیت رژیم. بیشتر از  هر حرکت اجتماعی شباهت های زیادی با حرکت های آغازین مبارزات مردم علیه رژیم شاه در سالهای ۵۶ و ۵۷ دارد. ویژه گی مبارزات اخیر هم در همین نهفته است که باید با اعتماد و اطمینان بیشتری به حمایت و تقویت آن کوشید. در این چند روزه عده بسیار زیادی از جوانان زن و مرد زحمتکش با عبور از فاصله مه گرفته، پرابهام و غیر قابل عبوری که رژیم با تبلیغاتش طی سالها ساخته بود عبور کردند. بسیاری از اینان سنگر و جایگاه خود را در اردوی انقلاب آتی خواهند جست. این توانائی و قابلیت را بخش هائی از توده های معترض از قبل و در  مسیر مبارزه روزانه کسب کرده بودند، که در آینده می توانند به عناصر پیشرو و پیش برنده جنبش اجتماعی تبدیل شوند. حرکت اجتماعی و اعتراضی توده های به جان آمده  که تا حدود بسیار زیادی شکل توده ای به خود گرفت، فاقد یک رهبری واحد و شعار های همآهنگ و سراسری بود. اما این موضوع نمی تواند از ارزش آن بکاهد. بلکه برعکس هم در عمق و هم در پهنا می تواند قابلیت آن را داشته باشد که به شکل گسترده ای به سمت و سوی یک انقلاب اجتماعی سوق داده شود. جریانات سیاسی در این چند روزه فقط توانستند در جاهائی صدای این جنبش باشند و نه بیشتر. در حالی که نیاز به دخالتگری از همان ابتدا حس می شد. جنبش طبقه کارگر ایران که یک جنبش اعتراضی در جریان بود، نتوانست با این حرکت اجتماعی پیوندی ایجاد نماید، در حالی که افکار عمومی انتظار دخالتگری بیشتری از طرف رهبران و جریانات همبسته با طبقه کارگر را داشت. در آینده اضداد جنبش هم از بیرون توسط  دستگاه های رژیم و جناحهای چپ، راست، میانه، نیروهای جنبی ماله کش، همه با تقلا و تلاش های نامردمی خود، به ده هاشیوه ی من درآوردی و عجیب غریب سعی در مسخ و قلب و وارونه جلوه دادن جنبش انقلابی و توده ای مردم خواهند کرد. از درون همین اضداد جنبش هر کدام سعی خواهند کرد این جنبش را در حالی که در ابتدای راه خود است و غافل از ظرفیت های شگرف و بی انتهای آن به اندازه قد و قواره های از ریخت افتاده خود درآورند.!

جنبش کمونیستی علیرغم گامهائی که در یک دهه اخیر در راستای تشکیلات سازی و سازماندهی طبقه کارگر  برداشته و در حالی که از قبل دارای این توانائی بوده که بتواند در پشتیبانی جنبش حمایت موثرتری بعمل آورد، در آزمون و تجربه عملی در رابطه با اعتراضات ده روزه اخیر نتوانست بطور همآهنگ و با آگاهی و مسئولیت پذیری به درک ضرورت های این جنبش پی ببرد. و در پیوند تنگاتنگ با آن قرار گیرد. جنبش اعتراضی خودجوش با انتخاب شعارهای رادیکال و انقلابی از قبیل – «کار، نان، آزادی» – «اصلاح طلب اصولگرا دیگر تمام  ماجرا» و «مرگ بر خامنه ای» پیشاپیش راه ورود و جواز عبور به جنبش را برای فعالان طبقه کارگر انقلابی صادر کرد. جنبش اعتراضی در درون خود از همان ابتدا از استعداد و توانائی قابلیت پیشروی انقلابی برخوردار بود. اما، پراکندگی جریانات کمونیستی و عدم همآهنگی و انتخاب یک سیاست تاکتیکی منطبق با شرایط موجب عدم موفقیت آنان در پیش بردن جنبش تاکنون بوده است. آنچه در شرایط کنونی می تواند موجب یک رابطه تنگاتنگ با جنبش جاری اجتماعی بشود، دامن زدن به اعتراضات عمومی سراسری در تظاهرات های خیابانی علیه رژیم است. طرح شعار «اعتصاب سیاسی عمومی و قیام مسلحانه» از ضرورت های این جنبش در شرایط کنونی است. علیرغم بدفهمی هائی که مدعیان شبه کمونیست در راستای مبارزات فرقه ای خود در قالب تاکتیک های پا در هوا و معلق تبلیغ می کردند، در حرکت های اعتراضی و خیابانی اخیر جوانان زن و مرد با راه کارهای اصولی – مخفی و علنی و یارگیری در هسته های مبارزاتی در راستای اهداف تاکتیکی جنبش کمونیستی پیگیر بودند. تشکیل هسته های رزمنده ی چابک سیاسی در محیط های کار و زندگی و تشکیل کمیته های کارگری و محلات با قابلیت های متفاوت و منعطف انقلابی در آینده به شدت باید تبلیغ شود. در دسترس ترین ابزار مبارزه در شرایط کنونی«شوراها» هستند که تبلیغ حول و حوش و ایجاد آنان در جاهائی که مردم اقدام به پیشروی و تسخیر مراکز  می کنند بسیار ضروری است. طی ده روزه اخیر جنبش اجتماعی به ابزار و راه کارهای مبارزاتی بسیاری دست یافته، که در شرایطی عادی ممکن نبود حتی در یک دوره طولانی به این تجربیات دست یابد. جنبش اجتماعی و اعتراضی مردم را با جان و دل و با شیفتگی در آغوش باید گرفت، و بطور آگاهانه و در یک داد و ستد دوطرفه منطقی و روشن آن را به راه باید برد.

سرنگون باد رژیم جمهوری اسلامی- برقرار باد حکومت شورائی

زنده باد آزادی- زنده باد سوسیالیسم

کار، نان، آزادی- حکومت شورائی

فعالان داخل کشور سازمان فدائیان (اقلیت)

۱۷ / ۱۰ / ۹۶

 

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

w

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: