تکاپوی مقامات جمهوری اسلامی برای مقابله با تأثیرات تحریم‌ها

جمعه، ٢۳ تیر  ۹۱-  مهم‌ترین مسئله‌ای که در این هفته سران و مقامات جمهوری اسلامی درگیر آن بودند، تحریم نفت و عواقب آن بود. در سطوح مختلف حکومت، اجلاس‌های متعددی پیرامون راه‌های مقابله با آن برگزار شد.

مجمع تشخیص مصلحت نظام که متشکل از تمام سران و مقامات کنونی و پیشین ارگان‌ها و نهادهای دولتی‌ست، اجلاس اضطراری برای بررسی ابعاد تحریم، عواقب و چگونگی مقابله با آن‌ها تشکیل داد. در این اجلاس که وزرای اقتصادی کابینه نیز حضور داشتند، هر یک گزارشی از اوضاع اقتصادی، گرانی، تأثیر تحریم‌ها و تدابیر دولت برای مقابله با معضلات اقتصادی ارائه دادند.

احمدی‌نژاد در گزارش خود که انتشار علنی نیافت، به تأثیر تحریم‌ها پرداخت و ادعا کرد که یک برنامه یک ساله برای مقابله با تحریم‌ها تنظیم کرده است. اما به نظر نمی‌رسد که با توجه به ادعاهای پیشین وی در مورد مسایل اقتصادی، کسی حرف‌های او را باور کرده باشد. چرا که هاشمی رفسنجانی، رئیس مجمع، اظهار امیدواری کرد وعده‌های داده شده عملی گردد.

محسن رضایی، دبیر مجمع تشخیص مصلحت، گفت: بر اساس گزارش دولت، درآمدهای ارزی در طول ۶ ماه اخیر کاهش یافته، نقل و انتقال ارز از بانک به بانک دیگر با مشکل مواجه شده و اخیراً کشتی‌هایی را که برای ایران جنس می‌آورند، تحریم کرده‌اند.

پس از این اجلاس، سران قوای مجریه، مقننه و قضایی جلسه دیگری بر سر همین مسایل تشکیل دادند. رحیمی، معاون اول احمدی‌نژاد نیز در مراسم اعلام رسمی گزارش جهانی سرمایه‌گذاری خارجی و جمهوری اسلامی، استانداران و سفرای جمهوری اسلامی را تشویق کرد که برای جلب سرمایه‌های خارجی تلاش کنند. وی گفت: امروز آن‌ها بدترین تحریم‌ها را انجام می‌دهند. تحریم‌ها یک جنگ ناجوانمردانه و ظالمانه است. آن‌ها به هواپیماهای ما سوخت نمی‌دهند و می‌گویند ایران به دنبال ساخت بمب هسته‌ای است. کشورهای غربی به سرمایه‌گذاران می‌گویند، به ایران نروید، وضع خراب است. با این حال در ایران در خیابان‌ها به راحتی تردد می‌کنند. وی ایران را ابرقدرت نامید و افزود: اما دشمنان بدانند که اگر برای ما مشکل ایجاد کرده‌اند، ما نیز برای آن‌ها همین کار را خواهیم کرد. معهذا گفت: “ممکن است بگویید چگونه است که قیمت مرغ در ایران گران است و فلان کس بیکار است، با این حال ما چگونه ابرقدرت هستیم، این مباحث جدا از موضوعاتی‌ست که من به دنبال طرح آن هستم.”

معاون احمدی‌نژاد طفره می‌رود، گویا فقط “قیمت مرغ در ایران گران است و فلان کس بیکار است.” اقتصاد از هم گسیخته است، قیمت کالاها لحظه به لحظه افزایش می‌یابد. نرخ تورم از ۵۰ درصد بالاتر است. میلیون‌ها تن از مردم ایران بیکارند. ابرقدرتی که نان روزمره مردم را نتواند تأمین کند، بیش از آن پوشالی‌ست که بتواند آن را پنهان سازد. اوضاع به قدری وخیم است که مجلس خبرگان رژیم هم که وظیفه‌ای جز این ندارد، هر چند ماه یک‌بار جلسه تشکیل دهد و از خامنه‌ای تعریف و تمجید کند، اکنون جلسه‌ای متشکل از هیئت رئیسه و رؤسای کمیسیون‌ها تشکیل داده است تا آن‌ها نیز راه حل خود را ارائه دهند. معاون اول قضاییه که عضو هیئت رئیسه این مجلس است، گفت: “امروز باید قناعت، عدم اسراف و توجه به تولید ملی مورد تأکید قرار بگیرد.”

اکثریت بزرگ مردم ایران زیر خطر فقر به سر می‌برند. میلیون‌ها نفر از مردم ایران گرسنه‌اند و حتا قادر به تأمین نان خشک و خالی نیستند، مرتجعین مجلس خبرگان، مردم را دعوت به “قناعت” و “عدم اسراف” می‌کنند.

بالاخره نوبت به خامنه‌ای رسید که چون خودش در رفاه زندگی می‌کند و فقر، فلاکت، گرسنگی و بدبختی توده‌های مردم ایران برای وی اهمیتی ندارد، یاوه‌گویی را به کمال رساند و گفت: مردم ایران در برابر تحریم‌ها واکسینه شده‌اند. یعنی چه واکسینه شده‌اند؟ یعنی این که تأثیری بر شرایط زندگی آن‌ها ندارد. او که البته هر سال فقط تحت عناوین مختلف مذهبی ده‌ها و صدها میلیون تومان از سرمایه‌داران و ثروتمندان دریافت می‌کند، برایش بی تفاوت است که بهای یک عدد نان ۱۰۰ تومان باشد یا ۸۰۰ تومان، بهای یک کیلو مرغ ۲ هزار تومان باشد یا ۸ هزار تومان.

او هم مثل اعضای مجلس خبرگان‌اش فکر می‌کند، که هر یک از ده منبع، حقوق و مزایا دریافت می‌کنند، مفت می‌خورند و می‌گردند، اما نوبت که به توده‌های مردم می‌رسد، آن‌ها را به “قناعت” دعوت می‌نمایند.

اما در مورد برنامه‌ها و تدابیر دولت و ارگان‌های رنگارنگی که وعده بهبود اوضاع را می‌دهند، باید گفت، آن‌ها تا وقتی که هنوز تحریم‌های جدید به مرحله اجرا درنیامده بود، نتوانستند کاری از پیش ببرند و لااقل اوضاع اقتصادی را بهبود بخشند، بالعکس تمام برنامه‌ها، سیاست‌ها و تدابیر آن‌ها نتیجه وخیم‌تری به بار آورد و وضعیت کارگران و زحمتکشان ایران را فاجعه‌بارتر ساخت. مگر وعده نمی‌دادند که هدفمندسازی یارانه‌ها منجر به بهبود اوضاع اقتصادی و رفاه همگانی خواهد شد؟ مگر ادعای برافتادن فقر، بیکاری و گرانی را نداشتند؟ حالا هر کس می‌بیند که روز به روز در همه‌ی زمینه‌ها اوضاع اسف‌بارتر شده است. با این اوصاف، حالا که تحریم‌های نفتی و بانکی نیز مزید بر علت شده است، چگونه باز هم از تدابیر و سیاست‌های مقابله سخن می‌گویند؟

جمهوری اسلامی هیچ برنامه و سیاستی برای بهبود اوضاع نداشته و نخواهد داشت. مانع اصلی در این میان خودِ جمهوری اسلامی‌ست که نفس موجودیت‌اش بازتولید تمام بحران‌ها و فجایعی‌ست که در ایران به بار آمده است.

تجربیات سال‌های گذشته و اخیر نشان داده است که جمهوری اسلامی جز وخیم کردن اوضاع رسالتی نداشته و ندارد. تا وقتی که این رژیم بر سر کار باشد، انتظار هیچ بهبودی را در وضعیت زندگی توده‌های زحمتکش مردم ایران نمی‌توان داشت. فقط این می‌ماند که توده‌های مردم ایران برای نجات خود، به نبردی سرنوشت‌ساز برخیزند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: