انتخاب هیئت رئیسه مجلس و موازنه گروه‌های رقیب

جمعه، ۱٢ خرداد ۹۱- در هفته‌ای که گذشت، نهمین دوره مجلس ارتجاع اسلامی گشایش یافت. سران و مقامات کشوری و نظامی جمهوری اسلامی به روال دوره‌های پیشین در اجلاس افتتاحیه حضور یافتند و خامنه‌ای نیز رئیس دفتر خود را گسیل داشت تا پیام وی را به مرتجعین دوره جدید مجلس برساند.
خامنه‌ای در این پیام نگرانی خود را از کشمکش‌های درونی باندهای رژیم در شرایط بحران‌های متعدد داخلی و خارجی ابراز داشت و بار دیگر آن‌ها را دعوت به وحدت کرد.
او از نمایندگان مجلس فرمایشی‌اش که همگی خود را تابع و فرمان‌بردار ولی فقیه می‌دانند، خواست که “حُبّ و بغض‌های شخصی و گروهی” را “در موضع‌گیری‌هایی که فضای کشور را تحت تأثیر قرار می‌دهد، دخالت ندهند.” خامنه‌ای خواستار همکاری آن‌ها با قوای دیگر و پرهیز از چالش‌هایی گردید که “وجاهت چهره ملت ایران در چشم جهانیان در گرو آن است.”
خامنه‌ای تاکنون از این توصیه‌ها به گروه‌های رقیب، فراوان داشته، اما هیچ‌گاه قادر نبوده و نخواهد بود با این توصیه‌ها و حتا دستورات و تهدیدها بر این کشمکش‌ها غلبه کند، چرا که آن‌ها برخاسته از تضادها و اختلافاتی‌ست که سیستم سیاسی موجود پیوسته آن‌ها را بازتولید می‌کند و در نتیجه، بحران‌هایی که نظم موجود با آن‌ها روبروست، همواره تشدید می‌شوند.
وقتی که پس از گذشت ۳۳ سال از استقرار جمهوری اسلامی در ایران، تصفیه‌های مستمر درونی، به ویژه وقتی که دیگر تمام سران و مقامات جمهوری اسلامی، نهادها و گروه‌های وابسته به رژیم، خود را اصول‌گرا و تابع بی چون و چرای دیکتاتوری فردی ولی فقیه می‌دانند، باز هم خامنه‌ای ناگزیر است، مدام گروه‌های درونی را به اتحاد و دست برداشتن از اختلافات دعوت کند، نشانه‌ی حل ناپذیر بودن معضلی‌ست که به جزئی جدایی‌ناپذیر از جمهوری اسلامی تبدیل شده است.
در همین اجلاس، در پی دعوت خامنه‌ای به وحدت، احمدی‌نژاد سخنرانی کرد و پس از روضه‌خوانی‌های مرسوم‌اش در مورد “برپایی حکومت جهانی توحید و عدل” و ابراز نظرات نژادپرستانه و فاشیستی مبنی بر این که “ملت ایران بهترین ملت تاریخ و عالم است” تمام بحث خود را به اختلافات با مجلس اختصاص داد. او با اشاره ضمنی به اختلافات خود با مجلس دوره هشتم گفت: “نباید به هر بهانه‌ای قانون اساسی مورد خدشه قرار گیرد.” احمدی‌نژاد پیش از این مکرر مجلسیان را متهم به قانون‌شکنی کرده بود و از آن‌ها به هیئت حل اختلاف شکایت کرده بود. اختلاف او بر سر نظارت نیز از موضوعات مورد اختلاف در این چند سال بوده است. او گفت: نظارت، نباید ابزار اعمال نظرات شخصی و دخالت در مسئولیت‌های دیگران باشد. تلاش برای گرفتن اختیارات بیش‌تر و دخالت در امور دیگران به نفع کشور نخواهد بود. این فقط تخریب‌کننده است. در این‌جا نیز تمام مباحث وی به اختلافات‌اش با گروه‌های رقیب در مجلس بازمی‌گردد که مکرر آن‌ها را متهم کرده است در امور قوه مجریه دخالت می‌کنند. مرز خودشان را نمی‌شناسند و می‌کوشند اختیارات رئیس جمهور اسلامی را محدود کنند.
از همان نخستین جلسه‌ی مجلس دوره نهم، تلاش‌های گروه‌های رقیب علیه یکدیگر آغاز گردید و بر سر ریاست مجلس در مقابل یکدیگر صف‌آرایی کردند. در یک صف تمام گروه‌هایی که رقیب احمدی‌نژاد و دار و دسته طرفدار او هستند، قرار گرفتند که لاریجانی را در ریاست مجلس ابقا کنند و در صف مقابل گروه‌های طرفدار احمدی‌نژاد و در رأس آن‌ها گروه موسوم به جبهه پایداری، حداد عادل را قرار دادند. سرانجام نیز لاریجانی با ۱۷۰ رأی در پست ریاست ابقا شد. گرچه هیئت رئیسه کنونی ظاهراً موقت است، اما در واقعیت همین هیئت رئیسه ثابت است و حتا اگر چند رأی هم در جریان گزینش بعدی تغییر کند، اختلاف میان آرای دو طرف آن‌قدر زیاد است که منجر به تغییر در ترکیب هیئت رئیسه مجلس نخواهد شد.
جریان گزینش هیئت رئیس نشان داد که توازن قوای طرفین در مجلس نهم نیز تقریباً شبیه مجلس هشتم است. طرفداران احمدی‌نژاد در مقابل گروه رقیب نمی‌توانند تأثیرات تعیین‌کننده‌ای بر مصوبات آتی داشته باشند. حداکثر آرای آن‌ها در حدود همین ۱۰۰ رأی کنونی‌ست.
با این ترکیب پوشیده نیست که چیزی به نفع احمدی‌نژاد تغییر نکرده است و در این دوره یک سالی که هنوز در رأس قوه اجرایی قرار دارد، با محدودیت‌ها و نزاع‌های پیشین روبروست. اما محدود ماندن دامنه نزاع به آن‌چه که در گذشته وجود داشت، فقط در حالی ممکن است که احمدی‌نژاد دست به اقداماتی نزند که اختلافات را تشدید کند. در واقعیت اما برای وی دشوار است که در چارچوب‌های تعیین شده توسط گروه‌های رقیب در مجلس حرکت کند. از هم اکنون اختلاف وی با مجلس بر سر بودجه سال ۹۱ که آن را طرح مجلس و نه بودجه دولت نامید، دارد در عمل خود را نشان می‌دهد. اظهار نظر اخیر وزیر اقتصاد برای در ابهام گذاشتن اجرای مرحله دوم هدفمندسازی یارانه‌ها، نقطه تقابل جدیدی با گروه‌های رقیب در مجلس پدید آورده است. در عین حال احمدی‌نژاد می‌خواهد در این یک سال باقی‌مانده از دوران ریاست جمهوری‌اش، سیاست‌های مختص خود را پیش برد که به نفطه ستیز و درگیری مداوم تبدیل خواهد شد. جمهوری اسلامی در یک سال آینده خیمه‌شب‌بازی انتخاباتی ریاست جمهوری را در پیش دارد. باندهای درونی هیئت حاکمه هر یک تلاش می‌کنند، عنصری از میان باند خود را در رأس قوه اجرایی قرار دهند. دار و دسته احمدی‌نژاد می‌کوشند از امکانات دستگاه اجرایی به نفع خود استفاده کنند، لذا اختلاف و تضادهای اکثریت مجلس با آن‌ها تشدید خواهد شد. همین اختلافات در درون مجلس نیز بازتاب خواهد یافت و درگیری دو گروه اصلی رقیب را تشدید خواهد کرد.
از هر جهت که به مسئله نگاه شود، مجلس نهم نیز به یکی از کانون‌های اصلی درگیری و نزاع باندهای درون جمهوری اسلامی و منازعه با قوه اجرایی تبدیل خواهد شد. این درگیری‌های به ویژه در یک سال آینده حادتر از کشمکش‌های چند سال اخیر خواهد بود.
جمهوری اسلامی راه نجاتی از این اختلافات، تضادها و درگیری‌ها نخواهد داشت.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: