برنامه رادیو دمکراسی شورایی، پنج‌شنبه ۲۸ اردیبهشت

‌برنامه‌های امروز شامل: تفسيرهای خبری – مطلبی برگرفته از نشريه کار، ارگان سازمان فدائيان (اقليت) شمارۀ ۶۲۰ با عنوان «موقعيت کنونی طبقه کارگر و چشم‌انداز اعتلاء جنبش کارگری»، و قسمت دوم از سلسله گفتار «انقلاب اجتماعی و حزب انقلاب اجتماعی»، خواهد بود.

برای شنیدن برنامه روز رادیو دمکراسی شورایی، این‌جا را کلیک کنید

همين جا گوش کنيد:

یا از ابزار پخش 4shared  در زیر استفاده کنید:

http://www.4shared.com/mp3/XhC2Lodu/28ordibehesht.html

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم از سايت سازمان فدائیان (اقلیت) mp3

امکان دانلود برنامۀ امروز از طريق سايت راديو دمکراسی شورائیMP3

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم برنامۀ امروز در  mp3-4shared

برای شنيدن يا ذخيره برنامه چهار امکان وجود دارد، شنيدن مستقيم برنامه‌ها از سايت راديوram، شنيدن يا ذخيره از سايت رادیـوMP3، يا سايت سازمان فدائيان (اقليت(؛ يا mp3-4shared  بر روی امکان دلخواه کليک کنيد.

پایان اعتصاب ١٧ روزه‌ی کارگران کارخانه پارس سرام

موج بیکاری کارگران قراردادی

کشته‌شدن یک تظاهرکننده و زخمی شدن حداقل ٢ نفر دیگر توسط نیروهای نظامی در بلوچستان

بازماندن ٢٧ درصد کودکان از تحصیل

متن کامل تفسيرهای خبری راديو دمکراسی شورائی در ادامۀ نوشته:

تفسیرهای خبری:

پایان اعتصاب ١٧ روزه‌ی کارگران کارخانه پارس سرام

کارگران کارخانه پارس سرام تولیدکننده‌ی چینی‌های بهداشتی واقع در منطقه قرچک ورامین، پس از ١٧ روز به اعتصاب خود پایان دادند.

کارگران در طول اعتصاب، هر روزه با تجمع در داخل کارخانه خواستار محاسبه اضافه کاری خود شدند.

۴۵٠ کارگر این کارخانه به دلیل پایین بودن دستمزدها، مجبور به انجام اضافه کاری می‌باشند و بدون دستمزدهای حاصل از اضافه کاری قادر به پرداخت هزینه‌‌های خود نیستند.

اما کارفرما به بهانه‌ی رکود و افزایش هزینه‌ها ابتدا پاداش و اضافه کاری کارگران قراردادی را حذف کرد و سپس در سال‌جاری اضافه کاری و دیگرمزایای کارگران رسمی را قطع نمود.

روز سه‌شنبه و در پی ١٧ روز اعتصاب و تجمع اعتراض‌آمیز با تعهد کارفرما برای تحقق خواست‌های کارگران، اعتصاب پایان یافت.

اعتصاب کارگران کارخانه پارس سرام حاوی دو نکته مهم می‌باشد. اول این‌که کارفرمایان به بهانه‌ی افزایش هزینه‌های تولید، اول از همه به دستمزدهای کارگری یورش می‌برند و به این بهانه پاداش و دیگر مزایای کارگران را که جزئی از دستمزدهای‌شان است، قطع می‌کنند. این در حالی است که در سبد هزینه‌های تولید، هزینه نیروی کار تنها بخشی از کل هزینه‌های تولید را شامل می‌گردد و این نسبت به دلیل پایین بودن دستمزدها در ایران، به‌ویژه نسبت به کشورهای پیشرفته‌ی سرمایه‌داری رقم چندانی را شامل نمی‌گردد. اما سرمایه‌داران با این کار در واقع فشار بحران و رکود اقتصادی را به کارگران منتقل می‌کنند. نکته دوم این است که هر کارگری باید بتواند با دستمزد یک شیفت کاری و بدون این که به اضافه کاری نیاز داشته باشد، هزینه‌های خانواده‌ی خود را تامین کند. اما این اتفاق نیز در ایران نمی‌افتد و برای همین کارگران مجبورند به جای برای مثال ۴٠ ساعت کار در هفته گاه تا ٨٠ ساعت کار کنند که نتیجه‌ی آن نیز فرسوده شدن کارگران، افزایش احتمال حوادث ناشی از کار و در نهایت به پیچ و مهره تبدیل شدن کارگر است. چرا که کارگر بعد از ٨٠ ساعت کار در هفته دیگر توانی برای مطالعه، تفریح و لذت از محیط خانواده‌گی ندارد. همین‌طور کار زیاد و استرس موجود بر اعصاب کارگران تاثیر گذاشته و به‌نوبه‌ی خود بر وضعیت آسایش و آرامش محیط خانواده‌گی تاثیرگذار است که از آن جمله می‌توان به تاثیر منفی آن بر وضعیت تحصیلی کودکان خانواده‌های کارگری اشاره نمود.

موج بیکاری کارگران قراردادی                                 

هر روزه اخباری از بیکاری کارگران به‌ویژه کارگران پیمانی و قراردادی منتشر می‌گردد. در روزهای اخیر و با تعطیلی کامل مجتمع گوشت زیاران که زمانی بزرگ‌ترین کشتارگاه و تولید‌کننده گوشت قرمز در کشور بوده است، کلیه‌ی کارگران این کشتارگاه از کار بیکار شدند. در گذشته این کشتارگاه ٧٠٠ کارگر داشت که در سال‌های اخیر به‌صورت نیمه تعطیل درآمده بود.

٢٠٠ کارگر قراردادی کارخانه زاگرس خودرو در بروجرد، ٣٠٠ کارگر کارخانه ذوب فلزات ابهر، ١۵٠ کارگر کارخانه شیر “وارنا” در ورامین از دیگر کارگرانی هستند که در روزهای اخیر به‌صورت دسته‌جمعی از کار بیکار شده‌اند.

مقابله با اخراج دسته‌جمعی کارگران و پایان بخشیدن به قراردادهای ظالمانه‌ی پیمانی، سفیدامضا و قراردادی از جمله خواست‌هایی است که در شرایط کنونی بیش از گذشته اهمیت یافته و تنها یک راه حل و مبارزه‌ی دسته‌جمعی را از سوی طبقه‌ی کارگر می‌طلبد.

کارگران تنها با یک مبارزه‌ی همه‌جانبه و دسته‌جمعی می‌توانند با موج اخراج‌ها و تضییع حقوق‌شان توسط شرکت‌های پیمانی مقابله کنند.

کشته‌شدن یک تظاهرکننده و زخمی شدن حداقل ٢ نفر دیگر توسط نیروهای نظامی در بلوچستان

براساس اخبار منتشره، در جریان اعتراض مردم شهر راسک، مرکز شهرستان سرباز از توابع استان سیستان و بلوچستان، یک نفر کشته و حداقل ٢‌نفر دیگر با شلیک نیروهای نظامی رژیم مجروح گردیدند.

به دنبال دستگیری تعدادی از روحانیون سنی مذهب در شهرستان سرباز، جمعی از مردم شهر راسک روز دوشنبه ٢۵ اردیبهشت در برابر فرمانداری دست به تجمع اعتراضی زدند. در پی این تجمع، نیروهای انتظامی، سپاه و امنیتی به معترضین حمله‌ور شده که در جریان آن یکی از تظاهرکننده‌گان به نام “جان محمد دهقانی” جان خود را از دست داد.

“جان محمد دهقانی” روز سه شنبه و با حضور مردم شهر راسک به خاک سپرده شد. هم‌چنین گزارش‌های از بروز تظاهرات در منطقه “جکیگور” در بخش “پیشین” منتشر گردیده است.

جمهوری اسلامی در طول حیات خود با نقض حقوق اقلیت‌های ملی و مذهبی و سرکوب آن‌ها موجب تشدید اختلاف بین مردم ایران شده است. برای مثال حکومت همواره سعی داشته است تا اهالی سیستان را علیه اقلیت ملی بلوچ بشوراند که این سیاست به‌ویژه در زاهدان تاکنون فجایع بسیاری را رقم زده است. هم‌چنین جمهوری اسلامی همواره سعی داشته است تا با برتری بخشیدن به مذهب شیعه سیاست‌های ضد مردمی خود را به‌پیش ببرد. به ویژه آن‌که اغلب مردم مذهبی در مناطقی هم‌چون بلوچستان، کردستان و حتا خوزستان که دچار سرکوب ملی هستند، از نظر مذهبی نیز در اقلیت بوده و سنی مذهب می‌باشند.

همین اقدامات است که حتا منجر به بروز و قدرت‌گیری گروه‌های ملی و مذهبی افراطی به‌ویژه در بلوچستان و خوزستان گردیده است.

بازماندن ٢٧ درصد کودکان از تحصیل

به‌گزارش خبرگزاری ایسنا و به نقل از فرشید یزدانی فعال حقوق کودک، ٢٧ درصد کودکان کشور از تحصیل بازمانده‌اند. به‌گفته‌ی وی براساس آمارهای حاصل از آخرین سرشماری رسمی کشور بیش از ٢ میلیون و پانصد هزار کودک خارج از چرخه تحصیل قرار دارند.

شکی نیست که آمارهای دولتی همواره واقعیت‌های اجتماعی را آن‌گونه که هست به نمایش نمی‌گذارند و به‌ویژه آمار‌هایی که چهره‌ی سیاه حاکمیت را نشان می‌دهند همواره با تعدیل و یا حتا حذف روبرو بوده‌اند.

اما با این وجود همین آمار نیز به‌خوبی وضعیت وخیم تحصیلی در میان ستم‌دیده‌گان جامعه را آشکار می‌سازد. وقتی از هر چهار کودک یک کودک از حق تحصیل محروم می‌شود، بیان‌گر این است که یک چهارم از اهالی کشور از هم اکنون آینده‌‌ی ناروشنی

را در انتظار می‌کشند. آینده‌‌ای که می‌تواند برای آن‌ها بیکاری و حتا بدتر از آن اعتیاد و مانند آن را به‌دنبال آورد.

کودکی که فاقد تحصیلات است، به مراتب بیشتر از کودکانی که تحصیل می‌کنند و دارای مدارک تحصیلی خوب می‌شوند در معرض فقر و آلوده‌گی به معضلات اجتماعی قرار دارند. این ابتدایی‌ترین نتیجه‌ی محروم شدن از تحصیل برای این کودکان است.

مجانی بودن آموزش و حق تحصیل کودکان تا سن ١٨ سالگی یکی از بدیهی‌ترین حقوق کودکان است و دولت‌ها باید این امکان را برای کودکان فراهم سازند تا کودکان بدون هیچ دغدغه‌ی مالی و نیاز به پول، به تحصیل بپردازند.

اما جمهوری اسلامی که نماینده‌ی اقلیت سرمایه‌دار است، به این چیزها فکر نمی‌کند. جمهوری اسلامی مانند هر دولت سرمایه‌دار دیگر به کودکان فقر از دید سرمایه نگاه می‌کند. این که این کودکان را تا چه حد و چگونه می‌توان بیشتر استثمار کرد. چگونه می‌توان از کار کودک با کمترین هزینه و با شدت زیاد استفاده کرد. جمهوری اسلامی کودکان را از تحصیل باز می‌دارد چرا که سرمایه داران به نیروی کارارزان قیمت آن‌ها نیازمندند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: