چند رویداد جهان در هفته‌ای که گذشت

راهپیمایی طولانی سرخپوستان اکوادور

صدها سرخپوست اکوادوری روز ۲ فروردین ۱۳۹۱ به کیتو، پایتخت این کشور آمریکای جنوبی رسیدند. آنان که روز ۱۸ اسفند راهپیمایی خود را آغاز کردند به صورت نمادین چهره های خود را مانند نیاکان آراسته بودند و نیزه در دست داشتند. سرخپوستان این تظاهرات دراز را علیه آن چه که “غارت منابع طبیعی” می نامند، به راه انداختند.

سرخپوستان پیش از رسیدن به کیتو در ساکیسلی واقع در ۷۰ کیلومتری آن توقف نمودند. این توقف به این جهت بود که در این شهر کوچک دوسوم جمعیت سرخپوست هستند. آنان سپس در آن جا یک جلسه ی راهبردی را برگزار نمودند، جلسه ای که به گفته ی خودشان از سوی “جنگجویان” با تاج های پر بر سر محافظت می شد.

ئومبرتو چولانگو (Humberto Cholango) رهبر اتحادیه سرخپوستان اکوادور به خبرنگار فرانس پرس گفت:”ما برای یک انقلاب ارضی مبارزه می کنیم و خواهان یک قانون برای محافظت از منابع آبی هستیم. ما همچنین مخالف استخراج بی حساب و کتاب منابع معدنی هستیم.” هر چند رئیس جمهور کنونی اکوادور، رافائل کوره آ (Rafael Correa) خود را نزدیک به ئوگو چاوز ونزوئلایی می داند، اما سرخپوستان تصمیم گرفتند که یک سال به انتخابات ریاست جمهوری مانده، این راهپیمایی دو هفته ای را علیه سیاست های وی راه اندازی نمایند. اما طرفداران کوره آ نیز پیش از آن که سرخپوستان به کیتو برسند یک راهپیمایی به نفع وی ترتیب دادند.

سرخپوستان معترض با رسیدن به کیتو گفتند که دیگر از کوره آ پشتیبانی نمی کنند چرا که وی به نام سوسیالیسم به سیاست های نئولیبرالی دامن زده است و در حال تخریب منابع آبی و معدنی اکوادور است. سرخپوستان در اکوادور ۱۴ میلیون نفر هستند و در سال ۱٩٧۷ موجب واژگونی دولت عبدالله ابوکرم شدند. اعتراضات آن در سال ٢٠٠٠ موجب شد که دولت جمیل ماهواد (Mahuad) نیز برکنار گردد.

هر چند راهپیمایی سرخپوستان در هفت صد کیلومتری جنوب کیتو آغاز شد و سرانجام آنان به پایتخت رسیدند، اما آقای رئیس جمهور مدعی شد که این تظاهرات یک شکست کامل بود. سرخپوستان راهپیمایی خود را در استان زامورا (Zamora) آغاز کردند، چرا که دولت در آن جا استخراج یک معدن مس را به یک شرکت چینی واگذار نموده است. یک مسئول سیاسی سرخپوستان که رائول ایلاکیچی نام دارد و عضو جنبش پاچاکوتیک است به رسانه های حاضر در راهپیمایی گفت که آنان قصد ندارند دولت را بی ثبات کنند و می خواهند در چارچوب های دمکراتیک صدای اعتراض خود را بلند کنند.

عملیات علیه حزب کارگران کردستان

هر چند دولت ترکیه گفته بود که روز ۴ فروردین ۱۳٩۱ به عملیات خود برضد فعالان حزب کارگران ترکیه (PKK)  پایان داده است، اما روز پنجم فروردین اعلام شد که ١۵ زن کرد کشته شدند . ادریس نعیم شاهین، وزیر کشور ترکیه تا روز چهارشنبه گذشته مرگ ۵ مأمور پلیس را پذیرفته بود. بختیار دوغان، سخنگوی بخش نظامی PKK در شهر اربیل واقع در کردستان عراق با خبرگزاری فرانس پرس تماس گرفت و گفت که فقط در روز چهارشنبه، گشت های این حزب، ۸ نظامی ترکیه ای را کشتند.

دولت ترکیه بار دیگر تصمیم گرفت تا با یک عملیات گسترده که از روز اول فروردین در جنوب شرقی این کشور آغاز شد به تار و مار کردن نیروهای مسلح وابسته به حزب کارگران کردستان بپردازد. انتخاب اول فروردین اتفاقی نبوده است، چرا که کردهای ترکیه نیز مانند تمام مناطق کردستان در عراق، سوریه یا ایران نوروز را جشن می گیرند.

عملیات نیروهای نظامی ترکیه در نزدیکی کوه جودی واقع در سیرناک آعاز شد. این بخش از کردستان ترکیه با دو کشور عراق و سوریه هم مرز است. هزاران سرباز و نظامی و همچنین نیروهای پلیس که با نیروی هوایی ترکیه پشتیبانی می شدند در عملیات مذکور شرکت کردند. بر اساس سیاست جدید دولت اسلامگرای ترکیه نیروهای پلیس بیش از پیش در سرکوب کردهای این کشور شرکت می کنند.

حزب کارگران کردستان مبارزه مسلحانه را  در سال ۱۳۶۳ علیه ارتش ترکیه آغاز کرد. ارتش ترکیه می گوید که تاکنون چهل و پنج هزار تن در این نبردها کشته شده اند. عبدالله اوجالان، رهبر حزب کارگران کردستان حدود سیزده سال پیش دستگیر و زندانی شد. نیروهای ویژه امنیتی ترکیه او را در خارج کشور ربودند.

دولت های مختلف ترکیه هیچگاه حقوق دمکراتیک مردم کردستان را به رسمیت نشناخته اند و حتا به آنان اجازه ی استفاده از زبان و رسوم خود را نمی دهند به همین جهت است که امسال نیز دولت ترکیه نوروز را برای انجام عملیات مرگبار خود انتخاب نمود. از سوی دیگر رجب طیب اردوغان، نخشت وزیر ترکیه اکنون تلاش می کند تا با مسعود بارزانی به توافق برسد تا او کردهای ترکیه را خلع سلاح نماید. بارزانی بر استان خودمختار کردستان عراق حاکمیت دارد.

دخترکشی با استفاده از اکوگرافی در هندوستان

سنت های واپسگرا که بیش تر ریشه در مذاهب و خرافه پرستی دارد در هندوستان که پس از چین دومین کشور پرجمعیت جهان است منجر به سوء استفاده از ابزار مدرن همچون اکوگرافی شده است.

در هفته ای که گذشته روزنامه ی Telegraph خبر داد که استفاده از اکوگرافی در هندوستان از آن جهت نگران کننده شده است که عده ای از زنان حامله به سقط جنین انتخابی می پردازند و زیر فشار شوهران و اطرافیان خود دختران را سقط می کنند.

این دستگاه ها اکنون به بهای ارزان از چین وارد می شوند. در چین نیز بین سال های ٢٠٠٠ تا ٢٠٠۴ تعداد پسران متولد شده در برابر صد دختر ١٢۴ بوده است، این در حالی ست که این نسبت در سطح جهان بین ۱۰٣ تا ١٠۷ است. در هندوستان در سال های اخیر فقط ٩٢۷ نوزاد دختر در برابر هزار پسر متولد شده اند، چرا که اکوگرافی ارزان شده و زنان می توانند با استفاده از آن به جنسیت نطفه ها آگاهی پیدا کنند.

دولت هندوستان تصمیم گرفته است که با بستن مالیات بر اکوگرافی بهای آن را افزایش دهد اما این تصمیم می تواند استفاده درست از اکوگرافی را با مشکل مواجه کند، چرا که اکنون با اکوگرافی می توان فهمید که نطفه ها دارای چه نواقصی هستند. لازم به یادآوری ست هر روز چندین زن در هندوستان به دلیل نرسیدن به یک زایشگاه یا بیمارستان جان خود را از دست می دهند.

سرمایه داری دولتی و میلیاردرهای چینی

مجله ی معروف Forbes مانند هر سال در هفته ای که گذشت فهرست ثروتمندترین افراد را در جهان منتشر نمود. اما اتفاق نادر امسال این بود که به دور از دفترهای مجلل این مجله اقتصادی در نیویورک، جلسه ی مجلس ملی خلق چین نیز که اسماً عالی ترین نهاد دولتی ست برگزار می شد. اما چه ربطی بین فهرست ثروتمندترین افراد در جهان و مجلس خلق چین وجود دارد؟

هنگامی که به نام نمایندگان حاضر در مجلس خلق چین نگاه می کنیم، متوجه می شویم که تقریباً تمام افراد آن جزو ثروتمندترین اشخاص در چین هستند، به طوری که نام برخی از آنان در فهرست مجله ی Forbes هم دیده می شود.

مجلس خلق چین با ٢٩۸٧ نماینده بزرگ ترین پارلمان جهان نامیده می شود و در میدان تیان آن من پکن قرار دارد. این مجلس سالی یک بار جلسه ی وسیع برگزار می کند و در کل قدرتی نه واقعی که نمادین دارد. تصمیمات اصلی در دیگر نهادهای بوروکراتیک گرفته و اجراء می شوند.

در جلسه ی امسال مجلس خلق می شد افرادی مانند خانم لی گزی آولین را دید که لباسی دو هزار دلاری با مارک امیلیو پوچی به تن داشت یا زن دیگری به نام چنگ مینگ – مینگ که یک ساک لویی وییتون را به ارزش ۲۵٠٠ دلار در دست داشت.

آژانس بلومبرگ می گوید که در سال ۲٠١١ میلادی ثروت هفتاد تن از اعضای مجلس خلق چین برابر با نود میلیارد دلار بوده است و فقط در یک سال یازده و نیم میلیارد دلار افزایش داشته است. باید یادآوری کرد که درآمد متوسط یک شهروند چینی ۴۲٠٠ دلار در سال است و کم تر از درآمد  شهروندان کشورهای فقیر همچون آفریقای جنوبی یا پرو است.

انتظار می رود که چین نیز روزی دست از نمایش خیمه شب بازی کنونی بردارد و در چارچوب احزاب واقعی طرفدار سرمایه داری پا به عرصه سیاست بگذارد. دیگر کسی باور ندارد که در مجلس خلق اثری از مردم باشد و در حزب کمونیست رد پایی از اندیشه های برابری طلبانه و انسان دوستانه ی مارکسیسیتی باقی مانده باشد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: