ایران در هفته‌ای که گذشت – جمعه ۲۶ اسفند

برگرفته از: رادیـو دمـکـراسـی شـورائـی

برنامه‌های امروز جمعه بيست و ششم اسفند ماه، شامل تفسيرهای سياسی ايران در هفته‌ای که گذشت – اطلاعيه سازمان فدائيان (اقليت) با عنوان «این دستمزد نان به سفره ی کارگران نمی‌آورد!»، و گزارش اين هفته با عنوان «اعتياد»، خواهد بود.

برای شنیدن برنامه روز رادیو دمکراسی شورایی، اینجا را کلیک کنید

  همين جا گوش کنيد:

یا از ابزار پخش 4shared  در زیر استفاده کنید:

http://www.4shared.com/mp3/7upgT9Ui/26esfand.html

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم از سايت سازمان فدائیان (اقلیت) mp3

امکان دانلود يا گوش کردن از طريق سايت راديو دمکراسی شورائیMP3

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم برنامۀ امروز در mp3-4shared

سرتيتر تفسيرهای سياسی اين هفته:

احمدی‌نژاد تحقیر و توهین نثار نمایندگان مجلس کرد

با آرزوی سالی بهتر برای کارگران و زحمتکشان

برای شنیدن برنامه یا خواندن مشروح تفسير هفته روی موضوع دلخواه کلیک کنید

تفسیرهای سیاسی هفته:

احمدی‌نژاد تحقیر و توهین نثار نمایندگان مجلس کرد

روز چهارشنبه این هفته، مجلس ارتجاع اسلامی و نمایندگان آن یک بار دیگر توسط احمدی‌نژاد به تمسخر گرفته شدند و مورد تحقیر و توهین قرار گرفتند.

پس از کشمکشی چندین ماهه بر سر طرح سؤال از احمدی‌نژاد و فراخواندن او به مجلس برای پاسخ‌گویی به تخلفات، سرانجام در بهمن ماه این قضیه قطعیت یافت و قرار شد احمدی‌نژاد در اواخر اسفند ماه به سؤالات پاسخ دهد. با این همه، اختلاف در درون مجلس بر سر برگزاری این جلسه ادامه داشت و تا آخرین ساعات روز سه‌شنبه این هفته هنوز تردیدهایی در مورد برگزاری این جلسه وجود داشت و خبرگزاری‌های رژیم اخبار متناقضی را انتشار می‌دادند.

در حالی که گروهی از نمایندگان مجلس ارتجاع بر سر تشکیل این اجلاس اصرار داشتند و پاسخ‌گویی احمدی‌نژاد راهی را برای نشان دادن به اصطلاح اقتدار مجلس در برابر قدرت اجرایی و تبعیت رئیس جمهوری اسلامی از قوه مقننه می‌پنداشتند، گروهی دیگر بیم داشتند که احمدی‌نژاد به افشاگری علیه نمایندگان و تحقیر مجلس متوسل گردد و این جلسه را به نفع خود خاتمه دهد. حتا رئیس مرکز پژوهش‌های مجلس که خود از مخالفان باند احمدی‌نژاد است، این نگرانی خود را علناً ابراز داشت و گفت: “فکر می‌کنم اگر رئیس جمهور در مجلس حاضر شود، با صحبت‌هایی که می‌کند حاکم می‌شود و بعید می‌دانم افرادی مثل مطهری یا مصباحی مقدم حریف احمدی‌نژاد شوند.”

بالاخره روز چهارشنبه فرارسید و احمدی‌نژاد ظاهراً برای پاسخ‌گویی به سؤالات در مجلس حاضر شد. در واقعیت اما او از همان آغاز تلاش نمود خود را در جایگاه قاضی و مجلس را درجایگاه متهم قرار دهد. سؤالات را به مسخره گفت و آن‌ها را بی اساس نامید. اما به همین اکتفا نکرد. در بخشِ می‌خواهم شوخی کنم، آقای رئیس اجازه هست، می‌شود از مجلس هم انتقاد کرد و لطفاً احساساتی نشوید، هر چه دلش خواست نثار مجلس و گروه‌های رقیب خود کرد. او مجلس را به قانون‌شکنی متهم کرد و گفت: “به نظر شما چه کسی قانون مدیریت خدمات کشوری را پس از تأیید شورای نگهبان تغییر داد و ابلاغ کرد و مجلس و دیوان محاسبات را از آن خارج کرد؟ او برای تحقیر نمایندگان افزود یک سؤال می‌کنم، شوخی می‌کنم، به نظر شما با فشار دادن یک شاسی می‌شود فوق لیسانس گرفت. احمدی‌نژاد برای تحقیر بیش‌تر این نمایندگان، آن‌ها را آدم‌های بی‌سواد و بی اطلاع نامید و اضافه کرد: “سؤالاتی که مطرح کرده بودید، سؤالات امتحانی بود، ولی خیلی سخت نبود و فکر می‌کنم طراح سؤال نیز از کسانی است که با شاسی فوق لیسانس گرفته است و اگر با خود ما مشورت می‌کردند سؤالات بهتری مطرح می‌شد. بعد هم نمایندگان مجلس را نامرد و بی معرفت خواند و گفت: “بنابراین اگر یک ذره از ۲۰ به ما کم‌تر بدهید نهایت بی معرفتی و نامردی است.” و به آن‌هایی هم که ناراحت شده‌اند، وعده داد که برایشان کمپوت خواهد آورد.

نمایندگان مجلس که از این همه توهین و تحقیر یکه خورده بودند، خواستند زبان به اعتراض بگشایند که دیدند کار از کار گذشته است. احمدی‌نژاد صحبت‌اش را به پایان رسانده و رفته است. چرا که بر طبق مقررات، دیگر قراری نبود کسی صحبت کند و یا اعتراض نماید. اما در هر حال تشنج بالا گرفته بود. برخی رئیس مجلس را مورد حمله قرار دادند که نتوانسته جلو دهن احمدی‌نژاد را ببندد.

نماینده کاشمر گفت: “رئیس جمهور بیش از ده بار کلمه شوخی را به کار برد، مگر مجلس محل شوخی است، رئیس جمهور می‌گوید: من شوخی می‌کنم. آخرین جمله‌ای که رئیس جمهور گفتند کاملاً کام همه را تلخ کرد، آن جمله که گفت اگر شما به من نمره ۲۰ ندهید، فلان و فلان.” وی از هیئت رئیسه مجلس خواست بیانیه بدهد و از مجلسیان دفاع کند. کواکوبیان یکی دیگر از امضاکنندگان سؤال گفت: رئیس جمهور به همه سؤال‌کنندگان توهین کرد.

نماینده قزوین، علیخانی افزود: احمدی‌نژاد حرمت مجلس را شکست و با اهانت‌های خود کار زشتی مرتکب شد. انشاءالله که استیضاح و برکنار شود. هفت نماینده فراکسیون اصول‌گرا که در رأس آن‌ها توکلی و نادران قرار دارند با صدور بیانیه‌ای آن‌چه را که احمدی‌نژاد انجام داد نه فقط توهین به مجلس و قوه قضاییه و دولت، بلکه توهین به جمهوری اسلامی نامیدند.

نمایندگان مجلس ارتجاع خود را شدیداً تحقیر شده می‌بینند. کاری هم از دست‌شان ساخته نیست. چرا که جز یک مشت مزدورِ انتصابی بی اراده رژیم استبدادی جمهوری اسلامی چیز دیگری نیستند. آن‌ها فاقد آن قدرت‌اند که بتوانند آن‌گونه که نماینده قزوین ادعا می‌کند، احمدی‌نژاد را استیضاح و برکنار کنند. چند ماه پیش نیز نماینده احمدی‌نژاد در جریان نزاع خود در مجلس که کار به درگیری فیزیکی کشید، مجلس را طویله نامید. اتفاق خاصی هم نیافتاد. مجلسیان این بار نه فقط تحقیر شدند بلکه کارت برنده خود را که در طول چند ماه گذشته همواره از آن به عنوان تهدیدی علیه احمدی‌نژاد استفاده می‌کردند، از دست دادند. حربه‌ای هم مؤثرتر از آن، دیگر در اختیار ندارند. احمدی‌نژاد هم خیال‌اش جمع است که در این پانزده ماه باقی مانده دوره ریاست جمهوری‌اش کاری از مجلس ساخته نیست و او می‌تواند با خیال جمع، مستثنا از خواست و نظر مجلس، سیاست خود را پیش برد. چرا که نه فقط مجلس کنونی و بعدی، هیچ‌یک از قدرتی برخوردار نیستند که بتوانند با او درگیر شوند، بلکه حتا برای خامنه‌ای هم ساده نیست که دستور برکناری او را در این چندین ماه باقی‌مانده صادر کند. گذشته از این، معضل جمهوری اسلامی فقط نزاع و اختلاف مجلس و دولت و یا صرفاً احمدی‌نژاد نیست. اگر احمدی‌نژاد هم وجود نداشته باشد و حتا پست ریاست جمهوری هم حذف شده باشد، اختلاف و شکاف از جای دیگری بیرون خواهد زد. این، سرنوشت جمهوری اسلامی‌ست که مدام درگیر اختلافات و کشمکش‌های درونی باشد. علت آن هم در این است که این رژیم نتوانسته و هرگز نمی‌تواند به مسایل اقتصادی – اجتماعی و سیاسی جامعه پاسخ دهد، لذا با بحران در این عرصه‌ها روبروست. از آن‌جایی که نمی‌تواند این بحران‌ها را حل کند، به اختلافات درونی برمی‌خورد. کشمکش‌های درون طبقاتی و بحران در بالا شکل می‌گیرد و این ماجرا هم‌چنان ادامه می‌یابد. تا جایی که درگیری‌های دامنه‌دار میان دستگاه اجرایی با دستگاه قضایی و قانون‌گذاری رژیم رخ می‌دهد و به مرحله‌ای می‌رسد که احمدی‌نژاد نمایندگان مجلس را در جلسه رسمی دست می‌اندازد، پاسخ سؤالات‌شان را به شوخی می‌دهد، آن‌ها را تحقیر می‌کند و می‌رود.

آن‌چه که روز چهارشنبه در مجلس ارتجاع گذشت، پوسیدگی و زوال جمهوری اسلامی را نشان می‌دهد.

با آرزوی سالی بهتر برای کارگران و زحمتکشان

چیزی به پایان سال نمانده است. مردم ایران به استقبال بهار و سالی نو می‌شتابند. در هفته‌ای که گذشت جنب و جوش تدارک نوروز بود و عید. آن‌هایی که وضع‌شان خوب است و درآمدهای مکفی دارند، پیشاپیش خریدهای‌شان را کرده‌اند و امکانات تفریحی و خوش‌گذرانی خود را نیز فراهم کرده‌اند. اما برای اکثریت مردم ایران که در زیر خط فقر زندگی می‌کنند، وضع متفاوت است. تا آخرین لحظات هنوز درگیر چگونگی تأمین هزینه‌های عید هستند و در به در به دنبال جایی که بتوانند نیازهای خود را ارزان‌تر بخرند.

پدران و مادرانی که زندگی خود را با دستمزدهای ناچیز و محدود کنونی می‌گذرانند، با فرا رسیدن عید نوروز، مدام در نگرانی به سر می‌برند. هر طور که شده باید یک دست کفش، کیف و لباس نو سالانه را برای فرزندان خود تهیه کنند. باید کمی آجیل، شیرینی و میوه برای پذیرایی از فامیل و دوستان خریده باشند و اگر مقدور شد یک وعده غذای سالانه شب عید. این حداقل آن چیزی‌ست که نیاز دارند. امسال، اما مشکل توده‌های کارگر و زحمتکش مردم ایران این است که هزینه تأمین همین حداقل نیازهای عید نوروز، دشوارتر از هر سال دیگر شده است.

در مقایسه با سال گذشته در همین ایام، بهای اغلب کاهالا، اعم از مواد غذایی، پوشاک، کفش و غیره، تا ۵۰ درصد افزایش یافته است. این در حالی‌ست که دستمزد و حقوق کارگران و زحمتکشان در طول این یک سال تقریباً ثابت بوده است.

خبرگزاری‌های رژیم و نیز مطبوعات در طول این هفته گزارشات متعددی از گرانی سرسام‌آور کالاها، فقر و ناتوانی توده‌های زحمتکش در خرید وسایل مورد نیاز خود، انتشار دادند. اما آن‌ها نگفتند که نقش نظام طبقاتی سرمایه‌داری و سیاست‌های اقتصادی دولت در این میان چیست. وقتی که دولت طرح آزادسازی قیمت‌ها را در خدمت منافع سرمایه‌داران به مرحله اجرا درآورد، آشکار بود که به زودی نرخ تورم حتا به ۴۰ تا ۵۰ درصد خواهد رسید. سطح معیشت توده مردم به نصف تنزل پیدا می‌کند و با فقری کمرشکن‌تر از گذشته روبرو می‌گردند. دولتی که یکی از وظایف‌اش شیادی و دروغ‌پردازی‌ست و وعده بهبود وضعیت معیشتی مردم را می‌داد، اکنون ادعا می‌کند که اگر چنین نشد، دلایل دیگری دارد که توضیح‌اش را به بعد موکول کرده است.

این همه گرانی و تورم وجود دارد، دولت اما حداقل دستمزد کارگر را برای سال آینده ۳۸۹ هزار تومان در هر ماه تعیین کرده است. ۵ / ۱ میلیون بازنشسته تأمین اجتماعی در فقر مطلق به سر می‌برند و اغلب، حقوق ماهانه آن‌ها حدود ۴۰۰ هزار تومان است، میزان عیدی که در سال جاری به آن‌ها تعلق گرفته است، ۳۵۰ هزار تومان است که حتا با آن نمی‌توان هزینه‌های پوشاک خانواده را تأمین کرد. تازه این وضعیت مردم زحمتکشی‌ست که دستمزد و حقوق می‌گیرند. میلیون‌ها تن از مردم ایران بیکارند که از همین حداقل دریافتی نیز محروم می‌باشند.

وضعیت مردم زحمتکش و فقیر، امسال در ایام عید، چنان وخیم و اسف‌بار است که یکی از کارگزاران دستگاه مذهبی جمهوری اسلامی از شبکه‌های تلویزیونی رژیم خواست، از بازتاب خبر خریدهای نوروزی خودداری کنند، چون به گفته وی مردمی که قادر به خرید نوروزی نیستند، از این وضع ناراحت‌اند.

حقیقت این است که در جامعه طبقاتی سرمایه‌داری که فقر و ثروت در دو قطب جامعه انباشت می‌شوند، عید هم خصلت طبقاتی دارد. برای کسی که سرمایه و ثروت در اختیار اوست، عید نوروز، به تمام معنا عید است و روز شادی و خوش‌گذرانی. اما برای مردمی که در فقر به سر می‌برند و سفره‌شان خالی‌ست، روزی‌ست مثل روزهای دیگر. شاید هم از این جهت که مخارج و قروض دیگری بر دوش این مردم فقیر قرار می‌دهد، اندوه‌بار نیز باشد. این نظم طبقاتی و ناعادلانه است که چنین وضعیتی را به بار آورده است. باید برای دگرگونی این نظم مبارزه کرد و نظمی را مستقر ساخت که عموم توده‌های کارگر و زحمتکش در رفاه به سر برند و عید نوروز را با شادی سپری کنند.

با آرزوی سالی بهتر برای کارگران و زحمتکشان

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: