با آرزوی سالی بهتر برای کارگران و زحمتکشان

جمعه، ۲۶ اسفند ۹۰- چیزی به پایان سال نمانده است. مردم ایران به استقبال بهار و سالی نو می‌شتابند. در هفته‌ای که گذشت جنب و جوش تدارک نوروز بود و عید. آن‌هایی که وضع‌شان خوب است و درآمدهای مکفی دارند، پیشاپیش خریدهای‌شان را کرده‌اند و امکانات تفریحی و خوش‌گذرانی خود را نیز فراهم کرده‌اند. اما برای اکثریت مردم ایران که در زیر خط فقر زندگی می‌کنند، وضع متفاوت است. تا آخرین لحظات هنوز درگیر چگونگی تأمین هزینه‌های عید هستند و در به در به دنبال جایی که بتوانند نیازهای خود را ارزان‌تر بخرند.

پدران و مادرانی که زندگی خود را با دستمزدهای ناچیز و محدود کنونی می‌گذرانند، با فرا رسیدن عید نوروز، مدام در نگرانی به سر می‌برند. هر طور که شده باید یک دست کفش، کیف و لباس نو سالانه را برای فرزندان خود تهیه کنند. باید کمی آجیل، شیرینی و میوه برای پذیرایی از فامیل و دوستان خریده باشند و اگر مقدور شد یک وعده غذای سالانه شب عید. این حداقل آن چیزی‌ست که نیاز دارند. امسال، اما مشکل توده‌های کارگر و زحمتکش مردم ایران این است که هزینه تأمین همین حداقل نیازهای عید نوروز، دشوارتر از هر سال دیگر شده است.

در مقایسه با سال گذشته در همین ایام، بهای اغلب کاهالا، اعم از مواد غذایی، پوشاک، کفش و غیره، تا ۵۰ درصد افزایش یافته است. این در حالی‌ست که دستمزد و حقوق کارگران و زحمتکشان در طول این یک سال تقریباً ثابت بوده است.

خبرگزاری‌های رژیم و نیز مطبوعات در طول این هفته گزارشات متعددی از گرانی سرسام‌آور کالاها، فقر و ناتوانی توده‌های زحمتکش در خرید وسایل مورد نیاز خود، انتشار دادند. اما آن‌ها نگفتند که نقش نظام طبقاتی سرمایه‌داری و سیاست‌های اقتصادی دولت در این میان چیست. وقتی که دولت طرح آزادسازی قیمت‌ها را در خدمت منافع سرمایه‌داران به مرحله اجرا درآورد، آشکار بود که به زودی نرخ تورم حتا به ۴۰ تا ۵۰ درصد خواهد رسید. سطح معیشت توده مردم به نصف تنزل پیدا می‌کند و با فقری کمرشکن‌تر از گذشته روبرو می‌گردند. دولتی که یکی از وظایف‌اش شیادی و دروغ‌پردازی‌ست و وعده بهبود وضعیت معیشتی مردم را می‌داد، اکنون ادعا می‌کند که اگر چنین نشد، دلایل دیگری دارد که توضیح‌اش را به بعد موکول کرده است.

این همه گرانی و تورم وجود دارد، دولت اما حداقل دستمزد کارگر را برای سال آینده ۳۸۹ هزار تومان در هر ماه تعیین کرده است. ۵ / ۱ میلیون بازنشسته تأمین اجتماعی در فقر مطلق به سر می‌برند و اغلب، حقوق ماهانه آن‌ها حدود ۴۰۰ هزار تومان است، میزان عیدی که در سال جاری به آن‌ها تعلق گرفته است، ۳۵۰ هزار تومان است که حتا با آن نمی‌توان هزینه‌های پوشاک خانواده را تأمین کرد. تازه این وضعیت مردم زحمتکشی‌ست که دستمزد و حقوق می‌گیرند. میلیون‌ها تن از مردم ایران بیکارند که از همین حداقل دریافتی نیز محروم می‌باشند.

وضعیت مردم زحمتکش و فقیر، امسال در ایام عید، چنان وخیم و اسف‌بار است که یکی از کارگزاران دستگاه مذهبی جمهوری اسلامی از شبکه‌های تلویزیونی رژیم خواست، از بازتاب خبر خریدهای نوروزی خودداری کنند، چون به گفته وی مردمی که قادر به خرید نوروزی نیستند، از این وضع ناراحت‌اند.

حقیقت این است که در جامعه طبقاتی سرمایه‌داری که فقر و ثروت در دو قطب جامعه انباشت می‌شوند، عید هم خصلت طبقاتی دارد. برای کسی که سرمایه و ثروت در اختیار اوست، عید نوروز، به تمام معنا عید است و روز شادی و خوش‌گذرانی. اما برای مردمی که در فقر به سر می‌برند و سفره‌شان خالی‌ست، روزی‌ست مثل روزهای دیگر. شاید هم از این جهت که مخارج و قروض دیگری بر دوش این مردم فقیر قرار می‌دهد، اندوه‌بار نیز باشد. این نظم طبقاتی و ناعادلانه است که چنین وضعیتی را به بار آورده است. باید برای دگرگونی این نظم مبارزه کرد و نظمی را مستقر ساخت که عموم توده‌های کارگر و زحمتکش در رفاه به سر برند و عید نوروز را با شادی سپری کنند.

با آرزوی سالی بهتر برای کارگران و زحمتکشان

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: