۸ مارس، نماد مبارزه زن برای رهایی

جمعه، ۱۹ اسفند ۹۰- روز پنج‌شنبه این هفته، ۸ مارس روز جهانی زن بود. در این روز زنان در کشورهای مختلف جهان با برپایی راه‌پیمایی و تظاهرات، گردهمایی و جشن و سرور، اعتراض خود را نسبت به ستم و تبعیضی که بر زنان اعمال می‌شود، ابراز می‌دارند. مطالبات خود را طرح می‌کنند و بر عزم خود به ادامه مبارزه تا برافتادن هر گونه ستم و تبعیض نسبت به زنان تأکید می‌کنند.

از یک‌صد سال پیش که زنان سوسیالیست جهان، ۸ مارس را روز جهانی زن اعلام نمودند و به همراه کارگران، مبارزه گسترده‌ای را برای کسب حق رأی و برابری حقوق زن و مرد، سازمان دادند، تا به امروز، در اکثریت بزرگی از کشورهای جهان، برابری حقوق زن و مرد قانوناً به رسمیت شناخته شده و لااقل در قوانین رسمی این کشورها بر این برابری مهر تأیید زده شده است. استثنا در این میان رژیم‌های ارتجاعی اسلامی منطقه خاورمیانه‌اند که در آن‌ها این برابری حقوق نه تنها پذیرفته نشده بلکه در قوانین این کشورها بر نابرابری تأکید شده است.

نمونه مرتجع‌ترین این دولت‌ها، جمهوری اسلامی ایران است که در قوانین رسمی خود بر نابرابری زن و مرد مهر تأیید زده است و زنان را از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی نیز محروم کرده است. ستم و تبعیضی که زنان ایران با آن روبرو هستند، کم‌نظیر است. زن از دیدگاه جمهوری اسلامی یک انسان کامل نیست. شهروندی درجه دو است که حق دسترسی به بسیاری از مقامات بالای کشور را ندارد. زن از دیدگاه جمهوری اسلامی نه فقط قادر به قضاوت کردن نیست، بلکه حتا شهادت او در دادگاه‌ها نیز مناط اعتبار نمی‌باشد. زن از دیدگاه جمهوری اسلامی نیمه مرد است، لذا باید تابع بی چون چرای مرد و اوامر شوهر، برادر و پدر باشد. مرد فرمان‌رواست و زن باید فرمان‌بردار باشد. زنان در ایران فقط در معرض تبعیض و ستم ناشی از حاکمیت نظام مردسالار در خانواده قرار ندارند. حکومت اسلامی در همه جا این تبعیض و ستم را در مورد زنان اعمال می‌کند. در ایران همانند رژیم‌های نژادپرست گذشته که سفیدپوستان را برتر و رنگین‌پوستان را پست‌تر می‌دانستند و آن‌ها را از یکدیگر در مجامع و مراکز عمومی جدا می‌کردند، همین جداسازی را در مورد زنان اعمال می‌کند. رژیم ارتجاعی جمهوری اسلامی این جداسازی را حتا به مراکز آموزشی بسط داده و از پایین‌ترین سطوح تا دانشگاه‌ها، سیاست آپارتاید جنسی را به مرحله اجرا درآورده است. زنان در ایران حتا از آزادی پوشش برخوردار نیستند. وقتی که تبعیض و ستم‌گری نسبت به زنان چنین ابعادی داشته باشد، پوشیده نیست که نابرابری در اشتغال، دستمزد و حقوق تا چه حد باید بالا باشد. هم اکنون بخش بسیار بزرگی از زنان تحصیل‌کرده بیکارند و آن‌هایی که توانسته‌اند کاری پیدا کنند دستمزد و حقوق‌شان بسیار پایین‌تر از مردهاست.

با این اوصاف روشن است که جمهوری اسلامی نه فقط ۸ مارس، روز جهانی زن را که نمادِ مبارزه زنان برای رهایی‌ست، به رسمیت نشناسد، بلکه هر اقدام زنان و مردان مبارز و برابری‌طلب را برای برگزاری علنی مراسم ۸ مارس، قهراً سرکوب کند. جمهوری اسلامی این وحشی‌گری و سرکوب را از همان اسفند سال ۵۷، کم‌تر از یک ماه پس از به قدرت رسیدن، علیه زنان، به مرحله اجرا درآورد و در سال‌های پس از آن نیز ادامه داد. به رغم این سرکوب و وحشی‌گری‌ها، اما زنان به مبارزات خود ادامه دادند و به اشکال مختلف مراسم ۸ مارس را ولو به صورت گروه‌های محدودتر برگزار کردند. حتا در برخی از شهرها و مناطق ایران نظیر کردستان، هنوز هم این مراسم در شکلی نیمه علنی برگزار می‌گردد. به رغم تمام فشار و سرکوب رژیم، امسال هم زنان آگاه و مبارز، این مراسم را به اشکالی مخفی‌تر و در اجتماعات محدودتر برگزار کردند.

زنان ایران تحت هر شرایطی به مبارزه خود برای برانداختن ستم و تبعیض علیه زنان و دست‌یابی به حقوق اجتماعی و سیاسی برابر زنان با مردان ادامه خواهند داد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: