رویدادهای مهم جهان در هفته‌ای که گذشت

ادامه مبارزات مردمی در یونان علیه برنامه های ریاضتی

یکشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ – مبارزات مردم یونان علیه برنامه های شدید ریاضتی و تحمیلات دیگر کشورهای اروپایی به ویژه آلمان و فرانسه که آشکارا به این کشور امر و نهی می کنند در هفته ای که گذشت وارد مرحله ی تازه ای شد.

روزهای ۲۲ و ۲۳ بهمن بار دیگر اعتصابات کارگری سراسر یونان را فرا گرفت. از سوی دیگر در مجموع صدها هزار نفر در آتن و دیگر شهرهای یونان به خیابان ها آمدند تا اعتراضات شدید خود را علیه برنامه های جدید ریاضتی دولت ائتلافی اعلام کنند. اگر اتحادیه های کارگری و گروه های سیاسی چپ و کمونیست دو روز ۲۲ و ۲۳ بهمن را برای اعتصاب و تظاهرات انتخاب نمودند بدین خاطر بود که پارلمان یونان در روزهای ۲۳ و ۲۴ بهمن متن آخرین برنامه ی ریاضتی را تدوین نهایی می کرد. این برنامه که شصت صفحه دارد وضعیت کارگران و جوانان و بیکاران و عموم زحمتکشان را بسیار بدتر از گذشته خواهد کرد. بر اساس این برنامه دستمزدها بین ۲۲ تا ۳۲ % در سال کاهش خواهند یافت، بیکاران از دریافت مستمری محروم خواهند گشت و تنها بخش کوچکی از آنان ۳۳۰ یورو در ماه دریافت خواهند کرد که مطلقاً ناکافی ست. برنامه ی ریاضتی جدید دولت یونان همچنین قصد دارد تا سال ۲۰۱۵ تا یک صد و پنجاه هزار نفر را از بخش دولتی اخراج کند.

دولت یونان می گوید که این برنامه ی ریاضتی برای دریافت یک وام ۱۳ میلیارد یورویی لازم است، این در حالی ست که یکی از دلایل ورشکستگی در یونان استقراض بیش از حد آن اعلام شده بود. برنامه های متعدد ریاضتی در یونان نه فقط سطح بدهکاری یونان را کاهش نداد بلکه از ۱۲۰ % درآمد ناخالص داخلی به ۱٩۴ % رساند.

مردم یونان در طی تظاهرات گوناگون، مخالفت خود را با دخالت دیگر دولت های اروپایی در امور داخلی خود محکوم می کنند. برای مثال آنگلا مرکل، صدراعظم آلمان روز ۱٧بهمن به پاریس آمد و گفت:”اصلاحات باید بدون قید و شرط در یونان اجراء شوند.” نیکولا سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه نیز سخنان او را تأیید نمود و گفت:”مردم یونان هیچ انتخاب دیگری ندارند.”

در پاسخ به این امر ونهی های نهادهای مالی اروپایی و بین المللی و همچنین رهبران کشورهایی چون آلمان و فرانسه، یکی از مسئولان اتحادیه کارگری PAME که کاتسیوکیس نام دارد در تجمعات ۲۲ و ۲۳ بهمن آتن گفت:”مردم نباید بترسند. مردم نمی توانند بی تفاوت باقی بمانند و منتظر باشند تا زنده زنده پوستشان کنده شود. این مردم هستند که باید تصمیم بگیرند که بیش از این جیب های سرمایه داران را پر نکنند.” خانم آلکا پاپاریگا، دبیر اول حزب کمونیست نیز گفت:”فقط مبارزات توده ای می تواند دولت را به عقب نشینی وادار نماید. ما باید زنجیرهایمان را در پیوند با اتحادیه اروپا پاره کنیم. ما باید نظم سیاسی کنونی را با یک قدرت توده ای جایگزین کنیم تا بتوانیم تمام قروض را لغو نماییم.”

برای روزهای آینده اعتراضات دیگری در سراسر یونان پیش بینی و برنامه ریزی شده اند.

بی سابقه ترین تظاهرات سی سال اخیر در پرتغال

یکشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ – روز شنبه ۲۲ بهمن، بیش از سی صد هزار نفر در لیسبون، پایتخت پرتغال به خیابان ها آمدند و این چنین به فراخوان CGTP، بزرگ ترین اتحادیه کارگری این کشور عضو اتحادیه اروپا پاسخ مثبت دادند. این اتحادیه که نزدیک به حزب کمونیست شناخته شده، عنوان “نه به جنگ علیه کارگران پرتغال” را برای فراخوان خود انتخاب نموده بود.

دولت دست راستی جدید پرتغال اخیراً یک برنامه ی ریاضتی را مطرح نموده است. این برنامه به دستور مثلث جهنمی بانک مرکزی اروپا، اتحادیه اروپا و صندوق بین المللی پول قصد دارد آسیب های فراوانی به حقوق و دست آوردهای کارگران و دیگر زحمتکشان پرتغال وارد کند. بر اساس این برنامه اخراج ها نیازی به مقررات نخواهند داشت، ساعات کار انعطاف پذیر خواهند گشت، دستمزدهای واقعی با کاهش پرداخت اضافه کاری پایین خواهند آمد و قراردادهای دسته جمعی به ضرر کارگران تغییر خواهند نمود.

خشم سی صدهزار نفری مردم پرتغال به پیشگامی اتحادیه کارگری CGTP فقط به دلیل این برنامه جدید ریاضتی نیست. در سال گذشته میلادی یک رشته تعدی دیگر به دست آوردهای اجتماعی صورت گرفتند. مالیات غیرمستقیم بر کالاها و خدمات اولیه افزایش یافت، پرداخت پاداش به کارمندان که در سال سیزده یا چهارده ماه حقوق می گرفتند، متوقف شد، سهام دولت در چند شرکت بزرگ فروخته شدند و کارفرمایان از پرداخت بخشی از بیمه های اجتماعی معاف گردیدند.

تاکنون دولت در یک مورد عقب نشینی کرده است. دولت اعلام کرده بود که ساعات کار باید روزی نیم ساعت و هفته ای سه ساعت افزایش یابد. اما اعتراض کارگران موجب شد که این تصمیم بازپس گرفته شود. اما در دیگر موارد ذکرشده دولت گفته است که قصد ندارد عقب نشینی کند. یکی از علل قاطعیت دولت علیه کارگران، پشتیبانی دیگر احزاب بورژوایی و از جمله حزب سوسیال – دمکرات است. در ضمن دومین اتحادیه کارگری پرتغال که UGT نام دارد و نزدیک به حزب سوسیالیست (سوسیال – دمکرات) است در ماه ژانویه توافقاتی را در زمینه ی برنامه ی ریاضتی جدید با اتحادیه کارفرمایان امضاء نمود.

اتحادیه CGTP در تظاهرات شنبه ۲۲ بهمن اعلام نمود که باید عموم کارگران و زحمتکشان علیه استثمار، نابرابری های اجتماعی و فقر بسیج گردند. به همین جهت در طی تمام راهپیمایی شعار “مبارزه ادامه دارد” پیوسته تکرار می شد.

این اتحادیه قصد دارد با بسیج اعضای پایین دیگر اتحادیه ها مبارزه برضد برنامه ی جدید ریاضتی و تجاوزات آینده دولت های راست و سوسیال – دمکرات و کارفرمایان را پیگیری نماید چرا که آخرین کنگره ی آن که روزهای ٧ و ٨ بهمن برگزار شد، چنین وظیفه ای را بر عهده ی آن گذاشت.

اتحادیه CGTP می خواهد کارگران را در کارخانه ها و دیگر نقاط فعالانه برای روز ۱۰ اسفند بسیج کند. قرار است در این روز در سراسر اروپا برضد برنامه های ریاضتی اکسیون هایی صورت بگیرند. این اتحادیه روز ۳ فروردین را روز اعتصاب عمومی اعلام کرده است و گفته است که از هفت صد هزار عضو خود و تمام کسانی که عضوش نیستند می خواهد که یک پارچه در آن شرکت نمایند.

شکنجه زندانیان در لیبی

یکشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ – دولت دست نشانده ی لیبی که روز ۲۸ بهمن را سالگرد سرنگونی رژیم معمر قذافی اعلام نموده است، به شکنجه ی زندانیان می پردازد. در این زمینه پزشکان بدون مرز آژیر خطر را کشیدند.

یکی از اعضای پزشکان بدون مرز در شهر مصراته لیبی می گوید:”آنان برای ما کسانی را می آورند که تحت بازجویی بوده اند. اما هنگامی که ما این زندانیان را معالجه می کنیم، مقامات امنیتی دوباره آنان را برای شکنجه می برند.” بنا بر نوشته ی روزنامه ی  Avante به تاریخ ۲۰ بهمن، پزشکان بدون مرز گفته اند که روز ۱۳ دی چهارده نفر را پذیرفتند که نه تن از آنان آثار شکنجه را بر بدن داشتند. شش روز بعد پزشکان بدون مرز نامه ای به مسئولان دولتی نوشتند تا مراتب اعتراض خود را بیان کنند، اما جوابی که دریافت کردند یک گروه شامل چهار زندانی دیگر بود که بدتر از بقیه شکنجه شده بودند. این پزشکان تصمیم گرفتند فعالیت های خود را در مصراته متوقف نمایند.

از سوی دیگر سازمان عفو بین الملل نیز گفته است که یک سال پیش مردم لیبی برای رسیدن به عدالت و آزادی دست به قیام زدند، اما امروز نیروهای مسلحی در لیبی حکمرانی می کنند که حقوق بشر را لگدمال می نمایند.

دولت دست نشانده ی ناتو در لیبی به رهبری مصطفی عبدالجلیل، وزیر سابق دادگستری معمر قذافی، گفته است که قصد دارد در لیبی یک حکومت اسلامی را پس از برگزاری انتخابات مجلس مؤسسان مستقر نماید. شورای انتقالی لیبی که با حملات هوایی ناتو به لیبی در سال گذشته تشکیل شد به پیاده نظام آن تبدیل گردید و به محض رسیدن به قدرت تعدد زوجات را آزاد کرد. سارکوزی، رئیس جمهور فرانسه، کامرون نخست وزیر انگلستان و اوباما رئیس جمهور آمریکا فعالانه در حمله به لیبی شرکت کردند. بمباران های ناتو لااقل سی هزار کشته بر جای گذاشتند.

پسر آقای رئیس جمهور گینه استوایی و اموالش

یکشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۹۰ – دستگاه قضائی فرانسه وادار شد تا در پی شکایات دفتر فرانسوی یک نهاد غیردولتی به نام Transparency International به خانه ی تئودورین اوبیانگ در پاریس برود. او فرزند رئیس جمهور کشور آفریقایی گینه استوایی ست که در آن عموم مردم در فقری سیاه زندگی می کنند.

اما پلیس فرانسه روز ۲۵ بهمن چه چیزهایی در خانه ی پسر رئیس جمهور گینه استوایی کشف کرد؟

اولاً این خانه یک ساختمان ۶ طبقه با پنج هزار متر مربع در گران بهاترین منطقه ی پاریس، منطقه شانزدهم است. بهای این خانه بین ۶٠ تا ٧۵ میلیون یورو برآورد می شود. در این خانه که صد و یک اتاق دارد حمام و سینمای خصوصی وجود دارد. مبلمان آن مبلمانی عتیقه است که مجموعاً حدود ۴۰ میلیون یورو ارزش دارد. سوای این مبلمان آثار هنری بسیاری در آن کشف شده است. بخش دیگری از اموالی که در خانه ی پسر آقای رئیس جمهور دیده شدند یازده خودروی بسیار گران بها از قبیل بوگاتی، پورشه، مازراتی و فراری هستند.

یکی از مسئولان سلول ضد پول شویی وزارت امور اقتصادی فرانسه به رسانه ها گفت است که بیش تر اموال تئودورین اوبیانگ با نام یک شرکت جنگلبانی که وابسته به وزارت کشاورزی گینه است پرداخت شده است.

تئودورو اوبیانگ با یک کودتای نظامی در سال ١۹٧۹ در گینه استوایی به قدرت رسید. یک شورای نظامی او را در سال ۱٩۸۲ برای هفت سال در ریاست جمهوری ابقاء نمود. او که در سال ١۹۸٩ تنها نامزد ریاست جمهوری بود توانست ۹۹ / ۹۹% آراء را به خود اختصاص دهد! در سال ١٩٩۶ همین ماجرا با ۹٧ % آراء تکرار شد و در سال ۲۰۰۳ باز هم وی ٩٧ % رأی آورد هر چند نهادهایی مانند جمهوری اسلامی در ایران به پنج نفر دیگر اجازه داده بودند در انتخابات شرکت کنند!

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: