هفته‌ای مصیبت‌بار برای جمهوری اسلامی

جمعه، ۲ دی ۹۰ – سران و مقامات رژیم به تکاپو افتاده‌اند. جلسات پی در پی تشکیل می‌دهند، تا راه و چاره‌ای برای برون‌رفت از مخمصه‌ای که در آن گیر افتاده‌اند، پیدا کنند. اتفاقاتی که در صحنه بین‌المللی رخ می‌دهد، یکی پس از دیگری عرصه را بر جمهوری اسلامی تنگ‌تر کرده است. وحشت و نگرانی از وخامت روزافزون وضعیت رژیم، در تمام موضع‌گیری‌ها و اقدامات سران حکومت موج می‌زند.

خامنه‌ای که معمولاً هفته‌ای یکی، دو بار عربده‌کشی می‌کرد و از قدرت جمهوری اسلامی سخن می‌گفت، فعلاً خفقان گرفته و سکوت کرده است.

در این هفته، یک‌رشته رویدادهای داخلی و بین‌المللی را شاهد بودیم که بازتاب این وخامت اوضاع و نگرانی سران رژیم از تحولات پیش آمده بود.

جمهوری اسلامی بار دیگر دست به دامان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی شد و درخواست اعزام هیئتی را به ایران برای بررسی فعالیت هسته‌ای و گفتگو بر سر این مسئله نمود. اما گرچه مدیر کل آژانس موافقت خود را به طور ضمنی اعلام نموده، معهذا قبلاً با رد دعوت پیشین گفته بود، اگر مذاکرات به مسایل مورد نگرانی نپردازد، بی ثمر است. مدیر کل آژانس در واقع از جمهوری اسلامی می‌خواهد که به اتهامات مطرح شده در گزارش اخیر پاسخ صریح بدهد و قطعنامه‌های آژانس و شورای امنیت ملی را اجرا کند. جمهوری اسلامی اما قبلاً آن‌ها را کاغذپاره خوانده بود. نتیجتاً از این دعوت نیز چیزی به دست نخواهد آمد.

در همین حال قدرت‌های بزرگ جهان اقدامات تدارکاتی خود را برای تحریم گسترده بانک مرکزی و خرید نفت از جمهوری اسلامی آغاز کرده‌اند. روز سه‌شنبه این هفته، نمایندگان اتحادیه اروپا، آمریکا، ژاپن، کانادا، استرالیا، کره جنوبی و کشورهای عربی حاشیه خلیج، در ایتالیا گرد آمدند، تا نحوه‌ی اجرای تحریم نفت جمهوری اسلامی و مقابله با افزایش بهای نفت را مورد بررسی قرار دهند. گویا در این اجلاس توافق شده است که این گروه برای تشدید فشار بر جمهوری اسلامی با یکدیگر همکاری نزدیک داشته باشند، و کشورهای نفت‌خیز عربی نیز توافق کرده‌اند، میزان تولید نفت خود را در صورت تحریم خرید نفت از جمهوری اسلامی افزایش دهند.

تقریباً هم‌زمان با این اجلاس، سران کشورهای عضو شورای همکاری خلیج در عربستان تشکیل جلسه دادند و در بیانیه پایانی خود با اشاره به تقویت همکاری‌های دفاعی و امنیتی، جمهوری اسلامی ایران را به تلاش برای تحریک منازعات فرقه‌ای در منطقه متهم ساختند و خواستار توقف دخالت‌های جمهوری اسلامی در امور داخلی کشورهای خود شدند.

این دو رویداد زنگ خطر را برای جمهوری اسلامی، بیش‌تر به صدا درآورد. اما اتفاق دیگری هم در همین فاصله پیش آمد و آن هم بر هم خوردن روابط اقتصادی جمهوری اسلامی و امارات بود. نخست اعلام شد که روابط تجاری ایران با امارات به کلی متوقف شده است. اما کمی بعد معاون اول احمدی‌نژاد اعلام کرد که قطع یک‌باره روابط اقتصادی دو کشور به این سادگی نیست. او گفت: “امارات متحده عربی تحت فشار آمریکا اقداماتی را علیه ایران انجام داده که به صلاح‌اش نیست. از مسئولان اماراتی به ویژه حاکم دوبی می‌خواهیم زیر بار فشار آمریکا نروند.” اشاره وی به محدودیت‌های متعددی‌ست که امارات متحده به ویژه دوبی، در مورد جمهوری اسلامی به مرحله‌ی اجرا درآورده است. تحریم‌های امارات متحده برای جمهوری اسلامی یک معضل فوق‌العاده جدی‌ست. در نتیجه این تحریم، جمهوری اسلامی یکی از مراکز اصلی و مهم صادرات و واردات کالاها و نیز نقل و انتقالات مالی و قاچاق برخی کالاهای تحریم شده را از دست می‌دهد. طبق آمار گمرک ایران، حجم مبادله تجاری دو کشور در طول ۸ ماه گذشته ۱۵ میلیارد دلار بوده است.

این رویدادها نشان می‌دهد که چرا سران جمهوری اسلامی نگران تحولات بین‌المللی به زیان خود هستند و جداً از تحریم‌هایی که در راه است دچار ترس و سردرگمی شده‌اند.

در ارتباط با همین رویدادها بود که روز چهارشنبه این هفته، نمایندگان مجلس، با وزیر اقتصاد، رئیس کل بانک مرکزی و مدیر کل همکاری‌های اقتصادی وزارت خارجه، جلسه‌ای غیر علنی تشکیل دادند، تا بشنوند، دولت برای مقابله با این اوضاع چه تدابیری اندیشیده و آن‌ها چه باید بکنند. این جلسه با دعوا پایان یافت. نمایندگان مجلس به عنوان اعتراض جلسه را ترک کردند و گویا تنها ۲۸ نفر تا پایان جلسه باقی ماندند. درگیری و اعتراض از آن‌جایی آغاز شد که فرستاده‌های دولت، اطلاعاتی به نمایندگان مجلس نداد. معترضین در مصاحبه‌های مطبوعاتی، توضیحات وزیر اقتصاد، بانک مرکزی و نماینده وزارت خارجه را تکراری و کلی‌گویی خواندند که از سطح داده‌های مطبوعاتی فراتر نبود. آن‌ها گفتند که واقعیت‌ها مطرح نمی‌شود و در مورد آثار تحریم‌ها هم مطلبی گفته نشد. سخنگوی کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس نیز گفت: “اساساً تشکیل چنین جلساتی جای تأمل دارد. زیرا بسیاری از موضوعات در این جلسات قابل طرح و نقد نیست. مسئولان دارای محدودیت زیاد در طرح مسایل هستند. نه این که به مجلس و نمایندگان اعتماد ندارند، بلکه اساساً این مسایل دارای طبقه‌بندی خاص است.”

واقعاً که “اساساً تشکیل چنین جلساتی جای تأمل دارد.” به این دلیل که در رژیم استبدادی جمهوری اسلامی حتا نمایندگان دست‌چین شده حکومت در مجلس نیز حق ندارند که بدانند وضعیت سیاسی و اقتصادی رژیم‌شان چگونه است و در قبال جنگ و تحریم چه تصمیماتی گرفته شده و چه اقداماتی به مرحله اجرا درخواهد آمد. برای آن‌ها نیز “اساساً این مسایل دارای طبقه‌بندی خاص است.” یعنی محرمانه است.

اما اوضاع به قدری وخیم است که هر کس می‌تواند نگرانی تمام سران رژیم را در هر حرکت و گفتار آن‌ها ببیند و بشنود. آن‌ها راه‌های مقابله جدی و خیلی عجیب و غریبی هم ندارند. این که وزیر اقتصاد، رئیس کل بانک مرکزی و مدیر کل همکاری‌های اقتصادی وزارت خارجه حرفی برای گفتن نداشتند، بیش‌تر ناشی از این واقعیت است که راه حل قابل ملاحظه‌ای ندارند. آن‌چه که دولت در چنته دارد، هم اکنون اعلام شده است. قرار است در کنار لایحه بودجه سال آینده، یک بودجه اضطراری نیز به تصویب برسد که در شرایط وقوع جنگ یا ورشکستگی مالی ناشی از تحریم نفت، جایگزین بودجه سالانه گردد.

جمهوری اسلامی از هم اکنون با چنان چشم‌انداز تیره و تاری در سال آینده روبروست که نظیر آن را در سراسر دوران حیات خود ندیده است. تمام اتفاقات داخلی و بین‌المللی در این هفته به وضوح همین حقیقت را نشان داد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: