برنامه رادیو دمکراسی شورایی، سه‌شنبه ۱ آذر

برنامه‌های امروز شامل: تفسيرهای خبری – «چرا رژیم جمهوری اسلامی فشار و سرکوب علیه فعالان کارگری را تا این حد تشدید کرده و به چه جرم و بهانه‌ای فعالان کارگری و سایر فعالان اجتماعی را مورد  آزار و تعقیب و زندان قرار می‌دهد؟» در گفتگویی با اصلان جوادزاده از سازمان فدائیان (اقلیت) – بخش ششم از سلسله گفتار «انقلاب اجتماعی و حزب انقلاب اجتماعی»، خواهد بود.

برای شنیدن برنامه روز رادیو دمکراسی شورایی، این‌جا را کلیک کنید

همين جا گوش کنيد:

یا از ابزار پخش 4shared  در زیر استفاده کنید:

http://www.4shared.com/audio/WRQDRcwC/1azar.html

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم از سايت سازمان فدائیان (اقلیت) mp3

امکان دانلود برنامۀ امروز از طريق سايت راديو دمکراسی شورائیMP3

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم برنامۀ امروز در  mp3-4shared

برای شنيدن يا ذخيره برنامه چهار امکان وجود دارد، شنيدن مستقيم برنامهها از سايت راديوram، شنيدن يا ذخيره از سايت رادیـوMP3، يا سايت سازمان فدائيان (اقليت(؛ يا mp3-4shared  بر روی امکان دلخواه کليک کنيد.

تأیید محکومیت فعالان کارگری

وزیر سابق کار هم اعتراف می کند

بیانیه‌ای علیه جنگ

اقدام اعتراضی کارگران در یونان

متن کامل تفسيرهای خبری راديو دمکراسی شورائی در ادامۀ نوشته:

تفسیرهای خبری:

تأیید محکومیت فعالان کارگری

دادگاه تجدید نظر استان آذربایجان شرقی احکام صادر شده علیه فعالان کارگری را تأیید نمود. بدین ترتیب شاهرخ زمانی، نیما پوریعقوب و محمد جراحی به ترتیب به یازده، شش و پنج سال و ساسان واهبی وش به شش ماه حبس تعزیری محکوم شدند. دادگاه بدوی این فعالان در مرداد ماه برپا شده بود. در آن زمان بیوک سیدلر از اتهامات تبرئه شد.

شاهرخ زمانی عضو شورای نمایندگان کمیته ی پیگیری برای ایجاد تشکل های کارگری و عضو سندیکای نقاشان است، محمد جراحی فعال کارگری، نیما پوریعقوب و ساسان واهبی وش دانشجو هستند. همه ی این افراد فعالیتی به جز دفاع از حقوق کارگران به ویژه در زمینه ی ایجاد اتحادیه های کارگری مستقل نداشته اند، اما از نظر رژیم جمهوری اسلامی آنان در تشکیل گروه مخالف نظام فعالیت کرده و علیه نظام فعالیت تبلیغی نموده اند. دستگاه قضائی اسلامی همچنین آنان را متهم به اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور کرده است.

کانون مدافعان حقوق کارگر یادآوری می کند که شاهرخ زمانی، نیما پور یعقوب، ساسان واهبی وش، محمد جراحی و بیوک سیدلر در خرداد ۱۳۹۰ بازداشت شدند و پس از یک ماه حبس در سلول های انفرادی محاکمه گردیدند. سه تن از آنان وکیل نداشتند و به افراد خانواده و دوستانشان اجازه داده نشد در جلسه ی دادگاه حضور یابند.

این نخستین باری نیست که دستگاه قضائی جمهوری اسلامی فعالان کارگری و مدافعان حقوق ابتدائی کارگران را به سال ها حبس محکوم می کند، با این حال سرکوب گری قضائی جمهوری اسلامی موجب آن نشده است که کارگران عقب نشینی کنند و اقدام به تشکیل اتحادیه های مستقل و دفاع از حقوق خود نکنند.  تشکلات داخل و خارج کشور با افشای محکومیت های سنگین  شاهرخ زمانی، نیما پوریعقوب، محمد جراحی و ساسان واهبی وش، این اقدام جدید ضدکارگری جمهوری اسلامی را شدیداً تقبیح می کنند.

وزیر سابق کار هم اعتراف می کند

وضعیت معیشتی کارگران در ایران با توجه به دستمزدهای بسیار پایین و عدم پرداخت به موقع آنان به درجه ای وخیم شده است که اکنون مسئولان سابق جمهوری اسلامی نیز وادار می شوند بخشی از فاجعه را بازگو کنند

حسین کمالی وزیر سابق کار در دوران رفسنجانی و خاتمی روز سی آبان با خبرگزاری ایلنا گفت و گو کرد. او اظهار داشت که در حال حاضر دستمزدهای دریافتی جامعه کارگری پاسخگوی سبد هزینه مختصر زندگی آن ها نیست. به عبارت دیگر دستمزدهای کارگری کفاف برآورد کردن نیازهای اولیه کارگران و اعضای خانواده اشان را نمی دهد و آنان علاوه بر گرسنگی از عدم دسترسی به برخی خدمات اولیه نیز رنج می برند.

کمالی افزود که شاید بتوان گفت که اکثر کارگران کشور فقیرانه زندگی می کنند. آقای وزیر سابق هنوز توهم پراکنی می کند، چرا که به اعتبار گزارش ها و گفتارهای متعدد موجود کارگران و فعالان کارگری شایدی در کار نیست و امروز اکثریت قریب به اتفاق کارگران و اعضای خانواده آنان فقیرانه زندگی می کنند، البته آنانی که شاغل اند و سر وقت دستمزدهای خود را دریافت می کنند، چرا که وضعیت کارگرانی که گروه گروه اخراج می شوند و صدها هزار کارگری که گاهی تا دو سال حقوق معوقه طلبکارند از کارگران شاغل وخیم تر است.

حسین کمالی در ادامه ی مصاحبه اش به حضور ۷۰۰ هزار بارنشسته در بازار کار ایران اشاره کرد و اظهار داشت که حقوق بازنشستگی تکاپوی معیشت آنان را نمی دهد و مجبورند در دوران سالخوردگی دوباره کار کنند. مردم ایران همواره به آمار مسئولان سابق و فعلی جمهوری اسلامی به دیده شک می نگرند، با این حال کار کردن همین تعداد بازنشسته که قطعاً بخش بزرگی از آنان باز هم همان کارگران هستند، یک مصیبت دیگر اجتماعی ست که سی و چند سال حاکمیت اسلامی به بار آورده است.

حسین کمالی در ادامه گفت که افزایش تعداد معتادان، میزان طلاق، کاهش ازدواج و افزایش تعداد زندانیان بی ارتباط به بیکاری، فقر و نداری نیست. کمالی در پایان افزود که در صورتی که نرخ خط فقر در کشور حدود یک میلیون تومان دستمزد باشد بیش از ۵۰ % کارگران زیر خط فقر روزگار می گذرانند.

حسین کمالی در این مصاحبه نه فقط به مسئولیت خود در دوران وزارتش در دولت هایی که به اصطلاح دولت های سازندگی و اصلاحات نامیده می شدند اشاره ای نکرد، به علاوه هیچ راه حلی نیز برای حل لااقل بخشی از مشکلات کارگران ارائه نداد. احتمالاً آقای وزیر سابق خوب می داند که در چارچوب نظم سیاسی – اقتصادی کنونی راه حلی برای معضلات کارگری موجود نیست، اما او به این یکی هرگز اعتراف نخواهد کرد.

بیانیه‌ای علیه جنگ

عده ای از فعالان سیاسی داخل کشور بیانیه‌ای علیه جنگ صادر نموده‌اند.

پس از انفجار پادگانی در ملارد و گمانه زنی هایی در رابطه با دخالت نیروهای اطلاعاتی اسرائیلی در این انفجار، سران جمهوری اسلامی و به ویژه فرماندهان سپاه پاسداران ضمن اظهارات عمدتاً متناقض بر طبل جنگ طلبی می کوبند. مثلاً سرتیپ پاسدار امیرعلی حاجی زاده، فرمانده نیروی هوا – فضای سپاه پاسداران در مصاحبه با خبرگزاری فارس گفت که آرزوی بزرگ جمهوری اسلامی این است که اسرائیلی ها دست به حمله بزنند تا با آن چه وی “انرژی نهفته” نامید پاسخ آنان داده شود.

فعالان داخل کشور در بیانیه خود نوشته اند که جنگ مخوف‌ترین پدیده‌ای است که انسان از گذشته تاکنون با آن روبه رو شده است. در جامعه‌ی ما هنوز سایه‌ی شوم جنگ ۸ ساله با عراق بر سر زندگی میلیون‌ها تن از ایرانیان سنگینی می‌کند. در ادامه بیانیه آمده است که در چند سال اخیر رسانه‌های مسلط سعی کرده‌اند جنگ را به یک بازی کامپیوتری و بیان تصویریِ آن در رسانه‌ها فرو بکاهند. به عقیده ی این فعالان جنگ به هر بهانه‌ای مذموم است. نه دموکراسی از دهانه‌ی توپ‌های جنگی ائتلاف بر ضد عراق در ‌آمد، نه حقوق بشر نشسته در جنگنده‌های ناتو بر فراز طرابلس به پرواز در آمد، نه آزادی با پیک موشک‌های دوربرد آمریکا برای افغان‌ها به ارمغان آمد. این فعالان در بندی دیگر از بیانیه نوشته اند که ماهیت ذاتی جنبش مردم ایران در چند سال اخیر بر این اصل اساسی استوار بوده است که مردم درون ایران خواستار آن هستند تا سرنوشت خودشان را با دستان خود و در صحنه‌ی عینی مبارزه تعیین کنند. آن‌ها نمی‌خواهند هیچ قدرت داخلی و خارجی‌ قیم‌شان باشد و برای آنان و به جای آنان تصمیم بگیرد. در نتیجه هرگونه دخالت خارجی خصوصاً از جنس نظامی‌اش با این ماهیت در تضاد بنیادین قرار دارد. تمام کسانی که به هر نام و در هر جایگاهی برای بمب افکن‌های ناتو و آمریکا کف و سوت بکشند دیگر در کنار مردم ایران جایگاهی نخواهند داشت و باید به صراحت به آنان گفت خط شما از خطِ منافع مردم جدا گشته است. امضاکنندگان بیانیه که در میانشان نویسنده و کارگردان، روزنامه نگار، اقتصاددان و فعالان اجتماعی دیده می شود در بخش دیگری از بیانیه افزوده اند که با این همه مردم ایران به طور قطع از همراهی و حمایت‌های انسان‌های صلح طلب، آزادی خواه و تحول‌گرا در سرتاسر جهان از وال استریت گرفته تا خیابان‌های اروپا و کشور‌های عربی استقبال می‌کنند. مردم ایران خود را همراه و در کنار تمامی مردم آزادی‌خواه و برابری‌طلب دنیا می‌دانند که برای ساختن “جهانی دیگر” تلاش می‌کنند. آنان در آخرین بند بیانیه نوشته اند: ما امضا کنندگان این بیانیه بر این باوریم که راه انداختن جنگ و دمیدن بر آتش آن از طرف نظام سرمایه‌داری جهانی به سرکردگی ایالات متحده و حامیان داخلی‌اش، فقط به ضرر جنبش اجتماعی و اصیل مردم ایران است. جنگ و شرایط بحرانیِ حاصل از آن نه تنها پایه‌‌ی دیکتاتوری‌ها را تضعیف نخواهد کرد، بلکه بهترین بهانه برای سرکوب این جنبش‌های اجتماعی و کنشگران آن و همچنین بستری برای به قدرت رسیدن نیروهای وابسته و غیر دموکراتیکی است که حیات سیاسی خود را در جنگ، بحران و سرکوب جستجو می‌کنند.

اقدام اعتراضی کارگران در یونان

کارگران یونان همچنان پس از تعویض مهره‌ها در رأس دولت در برابر تهاجم به حقوق و دستاوردهای خود مقاومت می‌کنند.

روز سی ام آبان کارگران برق و شهرداری ها در یک اقدام متحد به درون چندین ساختمان تولید برق رخنه کرده و آن ها را به تصرف خود درآوردند. این اقدام کارگران از آن جهت صورت گرفت که دولت به صورت اضطراری به قبض های برق یک مالیات ناعادلانه افزود.

اشغال ساختمان های تولید برق در حالی صورت گرفت که پیش تر اتحادیه کارگران برق به مدت چهار ساعت برق وزارت بهداشت را قطع کرد.

گفتنی ست که همزمان با این حرکت کارگری، داروخانه های آتن و حومه روز سی ام آبان بسته بودند چرا که کارگران حمل و نقل در اعتراض به اخراج های گسترده دست به اعتصاب زده اند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: