برنامه رادیو دمکراسی شورایی، سه‌شنبه ۵ مهر

برنامه‌های امروز شامل: تفسيرهای خبری – اطلاعيه سازمان فدائيان (اقليت) با عنوان «از اعتصاب و مطالبات کارگران مجتمع پتروشیمی بندر امام حمایت کنیم» – نگاهی به قانون کار و بررسی پیش‌نویس اصلاحیه قانون کار جمهوری اسلامی در گفتگویی با صدیق اسماعیلی از فعالین کارگری – مطلبی برگرفته از نشريه کار، ارگان سازمان فدائيان (اقليت) شمارۀ ۶۰۵ با عنوان «جمهوری اسلامی و فساد حاکم بر سیستم حکومتی آن»، خواهد بود.

برای شنیدن برنامه روز رادیو دمکراسی شورایی، اینجا را کلیک کنید

یا از ابزار پخش 4shared  در زیر استفاده کنید:

http://www.4shared.com/audio/b2WLnsyx/05mehr.html

 

همين جا گوش کنيد:

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم از سايت سازمان فدائیان (اقلیت) mp3

امکان دانلود برنامۀ امروز از طريق سايت راديو دمکراسی شورائیMP3

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم برنامۀ امروز در  mp3-4shared

برای شنيدن يا ذخيره برنامه چهار امکان وجود دارد، شنيدن مستقيم برنامهها از سايت راديوram، شنيدن يا ذخيره از سايت رادیـوMP3، يا سايت سازمان فدائيان (اقليت(؛ يا mp3-4shared  بر روی امکان دلخواه کليک کنيد.

اعتصاب شش هزار نفره کارگران پتروشیمی

جمهوری اسلامی، شاگرد بد صندوق بین المللی پول

کارگرانی که با ترانه مصائب همقطاران خود را بازگو می کنند

متن کامل تفسيرهای خبری راديو دمکراسی شورائی در ادامۀ نوشته:

تفسیرهای خبری:

اعتصاب شش هزار نفره کارگران پتروشیمی

کارگران مجتمع پتروشیمی بندر امام از صبح روز سوم مهر بار دیگر دست به اعتصاب و تجمع زدند و خواستار تحقق مطالبات خود شدند. کارگران مجتمع پتروشیمی بندر امام ماه ها پیش خواستار حذف شرکت های پیمانکاری شده بودند، اما از آنجایی که این خواسته بر رغم قول و قرارهای قبلی به ویژه پس از اعصاب گسترده کارگران در فروردین گذشته همچنان مسکوت ماند، آنان بار دیگر دست به اعتصاب و گردهم آیی زدند.

بر اساس گزارشی که اتحادیه آزاد کارگران ایران منتشر نموده است کارگران شبکار مجتمع پتروشیمی بندر امام ساعت ۸ صبح روز سوم مهر در محل کار خود باقی ماندند تا با پیوستن همکاران روزکار خود اعتصاب را رسماً آغاز نمایند. کارگران دو شیفت شب و روز آن گاه دست به راهپیمایی زده و به طرف ساختمان مرکزی مجتمع رفتند. تجمع شش هزار نفره کارگران فوراً بی سابقه توصیف گشت. احتمالاً به همین خاطر بود که مأموران حراست از گستردگی و یکپارچگی جنبش کارگران مجتمع به هراس افتادند و تا لحظه ی تنظیم این خبر از دخالت در آن احتراز جستند. با این حال اعتصاب کارگران می تواند با یورش نیروهای سرکوبگر جمهوری اسلامی روبه رو شود.

اتحادیه آزاد کارگران ایران همچنین گزارش داد که علاوه بر کارگران مجتمع پتروشیمی بندرامام، کارگران دیگر مجتمع های پتروشیمی منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر از جمله اروند، امیرکبیر و تندگویان از ساعات اولیه سوم مهر در همبستگی با کارگران مجتمع پتروشیمی بندرامام دست به اعتصاب زده اند. کارگران قرار گذاشته اند که در روزهای آینده به یکدیگر بپیوندند.

تشکلات چپ وکمونیست به تدریج با صدور اطلاعیه هایی از اعتصاب کارگران پتروشیمی حمایت می کنند. در این زمینه سازمان فدائیان (اقلیت) در اطلاعیه ای که در روز نخست اعتصاب صادر کرد خواهان پیوستن کارگران دیگر پتروشیمی ها به اعصاب شد. این سازمان ضمن پشتیبانی از اعتصاب کارگران مجتمع پتروشیمی بندرامام، خواستار تحقق فوری و کامل مطالبات کارگران شد.

اعتصاب متحد و گسترده کارگران مجتمع پتروشیمی بندرامام برای عملی شدن یک خواسته ی برحق کارگری که حذف شرکت های پیمانکاری ست، شکل گرفته است. این خواسته نشان می دهد که کارگران به این واقعیت آگاهی یافته اند که شرکت های پیمانکاری در جمهوری اسلامی که کارگران را از هرگونه تشکل مستقل کارگری محروم کرده است به استثمار کارگران دامن می زنند و آنان را از حقوق موجود نیز بی نصیب می کنند. وحدت و یکپارچگی کارگران و همبستگی دیگر کارگران به ویژه در صنعت نفت می تواند نه فقط این خواسته ی کارگران را به کارفرمایان و مسئولان جمهوری اسلامی تحمیل کند بلکه راهگشای تحقق دیگر مطالبان کارگران باشد.

جمهوری اسلامی، شاگرد بد صندوق بین المللی پول

بحران اقتصادی نظام سرمایه داری فقط دامنگیر کشورهای اروپایی همچون یونان و اسپانیا و فرانسه و غیره نیست. این بحران در کشورهای دیگر که جزو حلقه های ضعیف این نظم هستند نیز هر روز امکان نمود و بروز پیدا می کند. در این میان نهادهای برجسته ی این نظم همچون صندوق بین المللی پول هر روز با ارائه گزارش هایی و رهنمودهایی آزیر خطر را به صدا در می آورند.

خانم کریستین لاگارد که از وزارت اقتصاد و بودجه فرانسه در دولت دست راستی نیکولا سارکوزی به صندوق بین المللی پول راه یافته است می گوید که چهار خطر اقتصاد جهانی را تهدید می کند که عبارتند از رشد اقتصادی پایین، بدهی های دولت ها، بیکاری بالا و بحران مالی در روابط بین المللی. خانم لاگارد در حالی از این چهار خطر سخن می گفت که جلسه ی صندوق بین المللی پول و دیگر نهاد بزرگ سرمایه داری جهانی که بانک جهانی باشد پایان یافت.

در رسانه های بزرگ حلقه های ضعیف نظام سرمایه داری را علی العموم کشورهای در حال توسعه می نامند. ایران یکی از این کشورهاست که براساس آخرین گزارش صندوق بین المللی پول دارای یکی از بالاترین نرخ های تورم است و در میان ۱۶۱ کشور به اصطلاح در حال توسعه رتبه سوم را در تورم به خود اختصاص داده است و پس از روسیه سفید و ونزوئلا قرار گرفته است. با این حساب ایران از لحاظ نرح تورم با کشورهایی همچون گینه و اتیوپی تشابه دارد.

اگر در کشورهای بزرگ سرمایه داری نرخ رشد یک یا دو درصد است و بحران اقتصادی این نرخ رشد را گاهی منفی هم کرده است در ایران نیز نرخ رشد از دو نیم درصد فراتر نمی رود. این در حالی ست که کشورهایی مانند قطر نزدیک به نوزده درصد و غنا ۵ / ۱۳ % رشد داشته اند.

مسئولان و مقامات جمهوری اسلامی که حاضر نیستند کوچک ترین انتقادی را بپذیرند و هر گونه جنبش توده ای و کارگری را نه فقط در عرصه ی سیاسی که در زمینه ی اقتصادی نیز سرکوب می کنند، فوراً به گزارش اقتصادی صندوق بین المللی پول واکنش نشان دادند و آن را سیاسی و غیرواقعی تلقی کردند.

مسئولان جمهوری اسلامی شاید بتوانند نرخ بالای بیکاری و بدهی های دولت را لاپوشانی کنند اما نرخ تورم را مردم هر روز با خرید کالاها و خدمات مورد نیاز خود محک می زنند. واقعیت این است که جمهوری اسلامی به عنوان یک رژیم حافظ منافع سرمایه داران و به عنوان حلقه ای ضعیف از نظام سرمایه داری شاگرد بدی نظام سرمایه داری ست.

کارگرانی که با ترانه مصائب همقطاران خود را بازگو می کنند

چند سال پیش هفت کارگر زن کامبوجی تصمیم گرفتند که با تشکیل یک گروه هنری به بازتاب وضعیت وخیم همقطاران خود بپردازند که به نام توسعه کامبوج شدیداً استثمار می شوند. این کارگران زن در ترانه های خود استثمار شدید کارگران را به ویژه در کارخانه های پارچه بازگو می کنند. آنان همچنین به افشای سوء استفاده های جنسی می پردازند که به آن نام بردگی جنسی را داده اند. ایدز یا دیگر مصائب اجتماعی از قبیل فساد و ارتشاء از دیگر سوژه هایی هستند که در ترانه های این کارگران زن نشان داده می شوند.

این هفت کارگر زن که شش سال پیش گروه The Messenger Band را پی ریزی نمودند اکنون دارای محبوبیت فراوانی شده اند. آنان متون ترانه های خود را با ملودی های خمر تطبیق داده اند.

اعضای گروه The Messenger Band در یکی از ترانه های خود در رابطه با دخترانی که وادار به تن فروشی می شوند می پردازند و از مردم می خواهند که پیش از سرزنش آنان به این نکته توجه کنند که این زنان تن فروشی می کنند تا با دلارهای به دست آمده از آن به اعضای خانواده خود که گرسنه اند یاری رسانند.

اعضای این گروه هنری کارگری تلاش می کنند تا با حضور و آواز خوانی در تظاهرات های کارگری در میان آنان شورآفرینی کنند. آنان در ترانه هایشان به تقبیح سرمایه داری لیبرال می پردازند. حضور آنان در این تجمعات بی خطر نیست، چرا که در کامبوج هنرمندانی از قبیل آنان اغلب حتا به مرگ تهدید می شوند.

هر چند کامبوج در سال های اخیر به ویژه با سرمایه گذاری های کره جنوبی نرخ رشد خود را به شش درصد رسانده است اما از سال ۱۹۹۷ تا سال ۲۰۰۷ متوسط درآمد از ۳۰۰ دلار به ۶۰۰ دلار افزایش داشت، به عبارت دیگر در کامبوج نیز یک اقلیت کوچک از رشد اقتصادی بهره برد و The Messenger Band به عنوان یک گروه هنری کارگری این مهم را نیز در ترانه هایش بازگو می کند.

Suffer from Privatization – The Messenger Band

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: