دیدگاه: قیامهای مردمی و انقلاب توده‌های زحمت‌کش کشورهای خاورمیانه و عربی

مزدک

خیزشهای مردم کشور های خاورمیانه و عربی چندی است که شروع شده و افقهای روشنی در پیش روی این خلقها قرار گرفته. حرکتهای مردم از آنجا آغاز گشت که یک جوان تحصیل کرده تونسی به علت بیکاری به کار دست فروشی روی آورده بود. حاکمیت سرمایه داری در تونس چنان عرصه را بر توده های فقیر و زحمت کش در تمام زمینه ها تنگ کرده بود که مردم بناچار برای لقمه نانی تن به هر کاری می دادند با این وجود باز هم مورد هجوم آزار و اذیت پلیس سرمایه قرار می گرفتند. این فشارها و تهدیدها موجب شد که جوان یاد شده در جلوی دیدگان تمام طبقه هایش خود را به شعله های آتش سپرد و در نتیجه خون وی دامن تمام دیکتاتورهای منطقه که وابسته به سرمایه داری جهانی بودند، را گرفت. دیکتاتورهای کشورهای عربی هر یک سی الی چهل سال با سرکوب وارعاب توانستند برگرده مردم زحمت کش حکومت کنند وتمام امکانات اقتصادی و رفاهی را در چنگال خود و خانواده‌هایشان قرار گیرد و به هیچ کس امکان رشد کردن وشرکت در فعالیتهای اقتصادی در شرایط مساوی داده نشود و روز بروز فاصله طبقاتی بیشتر وبیشتر می شد این نابرابری طبقاتی جوی در این کشورها بوجود آورد که به مرحله انفجار رسید و جرقه ان را جوان تونسی زد ودر آستانه یک انقلاب بزرگ قرار داده است قیامهای توده ای کشورهای عربی را یکی پس از دیگری در نوردید و می رود که جغرافیای سیاسی منطقه را عوض کند و مناسبات بورژوازی را به هم بریزد. امپریالیسم جهانی که چندی است تغییر تاکتیک داده و به اسم دمکراسی وآزادی در واقع مانع دمکراسی و آزادی واقعی می شود وارد کارزار جهانی شد امپریالیستها وقتی که با این میل بنیاد کن و آن خواسته های رادیکال روبروگشت با بسیج تمام امکانات خود مزورانه به حمایت از توده های به پا خواسته برخواست و برای آزادی و دمکراسی این مردم سینه خود را چاک کردتا بلکه بتواند این خیزشها را از آن ماهیت رادیکال که دارند تهی نموده وبا تغییر روبنای و جزئی نظام بورژوازی را از سقوط حتمی نجات بدهد بنابراین این از همان ابتدا با جیغ و داد کردن به مصداق آی دزد آی دزد کردن شروع به طرفداری از آزادی و دمکراسی ومردم منطقه کرده و از کانال مزدوران ریز و درشت که زمانی کارمندان همان نظام پوسیده و پوشالی بود به صفوف انقلابیون رخنه در رای آن قرار گرفتند و یا با تحت فشار قرار دادن دیکتاتورها که زمانی نوکرانش بودند به استعفا آتش خشم توده را خاموش کنند اگر چه مردم تونس ومصر موفق شدند که دیکتاتورها را به زیر بکشند ولی بورژوازی با ترفندهای بالا که ذکر شد توانست مسیر را عوض کند اما تاکنون به طور کامل موفق نشدهنظامهای وابسته به خود را تسبیت کند ما این را از حضور چشمگیر مردم دو کشور مصر و تونس در میادین شهرهای خود که حتی شبها هم در میادین می خوابند و بر مطالبات رادیکال خود پای می فشارند می بینیم ، بورژوازی امروز از هر زمانی دیگر بیشتر دچار رکود اقتصادی شده است کشورهای اروپای یکی پس از دیگری ورشکسته می شوند (دیروزیونان وایرلند امروزایتالیا ) فرانسه هم طبق خبرهای نیمه اول سال جاری هیچ گونه رشد اقتصادی نداشته وشمارش معکوس ورشکستگی اقتصادی آن شروع شده ولابد فردا هم نبوت آلمان است اقتصاد آمریکا نیز دست کمی از شرکای تجاری اروپایی خود ندارد رئیس جمهور امریکا مجبور شد برای نجات از فروپاشی اقتصادی اقدام به چاپ اوراق قرضه نمایید که این اوراق هم نتوانست مسکنی باشد برای درمان اقتصاد  ورشکسته امریکا بنابر این بورژوازی نمی خواهد ونمی تواند وضعیت اقتصادی مردم واین نا برابری های طبقاتی که خود باعث وبانی آن بود بهبود ببخشد نیروهای ارتجاعی ومذهبی هم در نبود نیروی رادیکال وبحران دنیای  سرمایه داری استفاده کرده وبا شعارهای خود (الله اکبر هیهات منه الذله ) وانجام تظاهرات در روزهای خاص مذهبی خود را به مردم تحمیل کرد . غافل از اینکه مردم منطقه تجربه کشورهای ایران جمهوری اسلامی وطالبان افغانستان در پیش روی دارند ودیدند که چه بر سر مردم این دو کشور آمد چنان خفقان برقرار است که به مراتب دیکتاتورهای حاکم بر خودشان بدتر هستند بنابراین از چاله در نیامده به چاه نمی افتند نیروهای ارتجاعی ومذهبی نیز اقبالی چندان در بین توده های مردم ندارند واما در این میان آلترناتیو چپ وسوسیالیسم غیبت بزرگی دارد که هیچ گونه توجیه پذیر نیست . اگر به ترکیب شرکت کنندگان وخواسته های خلقهای به تنگ آمده نگاه کنیم همه از طبقات پایین وزحمت کش جامعه وطبقه کارگر هستند وخواسته ها نیز خواسته های اقتصادی ومحو سیستم طبقاتی وکار مسکن وآزادی وغیر می باشد طبقات کارگر وزحمت کش وآب آشخور ومنافع طبقاتی آنها در جریانات چپ وسوسیالیسم است که بستر مناسبی است جهت سازنهای چپ ورادیکال حال چرا این جریانات نمی توانند از این موقعیت بدست آمده استفاده کرده وهژمونی خود را اعمال کنند باید از فعالین این جریانات سئوال شود که چرا در این کارزار عرصه را به حریفان که آنها نیز دچار ورشکستگی سیاسی واقتصادی( در بالا ذکر آن رفت)هستند واگذار کردند .

زنده باد سوسیالیسم

کارگران جهان متحد شوید

25/5/90

اندیمشک

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: