برنامه رادیو دمکراسی شورایی، سه‌شنبه ۱۵ شهریور

برنامه رادیو دمکراسی شورایی، سه‌شنبه ۱۵ شهریور‌برنامه‌های امروز شامل: تفسيرهای خبری – اطلاعيه‌ای از سازمان فدائيان (اقليت) با عنوان «یورش وحشیانه به تظاهرات مردم ارومیه و تبریز را محکوم می‌کنیم»، و مطلبی برگرفته از نشريه کار، ارگان سازمان فدائيان (اقليت) شمارۀ ۶۰۳ با عنوان «زمينه‌های شکل‌گيری و چرائیِ از هم پاشیِ شوراهای کارگری ( سال های ۶٠ – ۵۷) «، خواهد بود.

برای شنیدن برنامه روز رادیو دمکراسی شورایی، اینجا را کلیک کنید

یا از ابزار پخش4shared  در زیر استفاده کنید:

http://www.4shared.com/audio/LutuYwvH/15shahrivar.html

 

همين جا گوش کنيد:

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم از سايت سازمان فدائیان (اقلیت) mp3

امکان دانلود برنامۀ امروز از طريق سايت راديو دمکراسی شورائیMP3

امکان دانلود يا گوش کردن مستقيم برنامۀ امروز در  mp3-4shared

برای شنيدن يا ذخيره برنامه چهار امکان وجود دارد، شنيدن مستقيم برنامهها از سايت راديوram، شنيدن يا ذخيره از سايت رادیـوMP3، يا سايت سازمان فدائيان (اقليت(؛ يا mp3-4shared  بر روی امکان دلخواه کليک کنيد.

دو اعتصاب کارگری در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدها

روابط جمهوری اسلامی و القاعده

گسترش گرسنگی در سومالی و علل آن

متن کامل تفسيرهای خبری راديو دمکراسی شورائی در ادامۀ نوشته:

تفسیرهای خبری:

دو اعتصاب کارگری در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدها

دو اعتصاب کارگری در خوزستان و کردستان در اعتراض به عدم پرداخت دستمزدها در جریان اند. کارگران کیسون در اهواز روز دوشنبه نخستین هفته ی اعتصاب خود را پشت سر گذاشتند. آنان که برای متروی این شهر کار می کنند هفت ماه است که حقوق خود را دریافت نکرده اند. دبیر اجرائی خانه کارگر استان خوزستان به ایلنا گفته است که مسئولان توجهی به اعتصاب کارگران نمی کنند و مدیرعامل مترو می گوید که مطالبه ای به شرکت کیسون ندارد و مدیران این شرکت نیز می گویند که همه مبالغ پرداختی مترو به کارگران داده شده است.

کارگران سد مخزنی ژاوه واقع در کردستان نیز از روز نهم شهریور در اعتصاب هستند و شش ماه حقوق معوقه ی خود را مطالبه می کنند. به گزارش فعالان حقوق بشر، کارفرما در یک تجمع کارگران حاضر شد و گفت که بخشی از دستمزدها پرداخت می گردد. اما کارگران گفتند که تا پرداخت کامل حقوق دست از اعتصاب برنمی دارند.

معضل عدم پرداخت دستمزدها اکنون سال هاست که به یکی از اصلی ترین مشکلات کارگران در ایران تبدیل شده است. با توجه به این که تشکلات کارگری مستقل در ایران ممنوع هستند و تشکلات دولتی کارگری مانند خانه کارگر و شوراهای اسلامی کار عملاً فعالیتی در جهت منافع کارگران نمی کنند، تلاش ها و مبارزات تاکنونی کارگران که به تجمعات و اعتصابات موضعی و محلی خلاصه می شوند، نتیجه بخش نبوده اند. کارگران به تدریج به این موضوع آگاهی پیدا می کنند و در جهت ارتقای مبارزات خود برای پرداخت فوری و کامل دستمزدهای معوقه دست به کار می شوند. مبارزات پراکنده و شیوه های مبارزاتی تاکنونی برای وادار کردن دولت و کارفرمایان به پرداخت دستمزدها ثمربخش نیستند.

روابط جمهوری اسلامی و القاعده

روزنامه ی فرانسوی فیگارو در مطلبی که روز سیزدهم شهریور در وب سایت خود منتشر نمود نوشته است که جمهوری اسلامی و القاعده روابطی با هم داشته اند.

در این مقاله نوشته شده است که بن لادن خواستار عدم حمله و عملیات نیروهای القاعده در ایران و سوریه بود چرا که این دو کشور را محل عبور اعضای القاعده می دانست که باید محفوظ بمانند. به نظر بن لادن ایران دشمن دشمن وی و در نتیجه دوست اوست. روزنامه نگار فیگارو می نویسد که درست بر همین اساس است که جمهوری اسلامی اختلافات خود را با القاعده کنار می گذارد و با آن همکاری می کند.

روابط جمهوری اسلامی و القاعده در فردای انفجارات یازده سپتامبر تحکیم شد چرا که برخی از اعضای بلندپایه آن وادار شدند به ایران بیایند و مخفی گردند. یکی از آنان یک مصری به نام سیف العدل است که رئیس امنیت القاعده و متخصص مواد انفجاری آن بوده است. به جز سیف العدل دو پسر بن لادن به نام های سعد و عثمان و چند دختر او نیز به ایران پناه می آورند و سپاه پاسداران از آنان در منازلی حفاظت می کند. به نوشته ی فیگارو هنگامی که آمریکا تصمیم می گیرد که در سال ۲۰۰۳ به رژیم صدام حسین حمله کند، جمهوری اسلامی از این تصمیم استقبال می کند و حاضر می شود که در ازای تحویل اعضای القاعده، مجاهدین خلق را از آمریکاییان تحویل بگیرد. یک مقام بلند پایه “سیا” به نام مایک شویرر (Mike Sheurer) می گوید که آمریکا و سیا موافق چنین تبادلی بودند اما سرانجام با مخالفت وزیر دفاع وقت آمریکا، دونالد رامسفلد، این تبادل صورت نمی گیرد. رامسفلد ترجیح می دهد که از مجاهدین خلق در جهات دیگری استفاده کند که بیش تر به نفع آمریکا باشد. فیگارو می نویسد که در سال ۲۰۰۵، سفیر ایران در فرانسه که صادق خرازی بود به وزارت امور خارجه فرانسه می رود و دوباره با این واسطه به آمریکا پیشنهاد می کند که اعضای پناهنده ی القاعده در ایران با مجاهدین خلق که در عراق مسقر هستند تبادل شوند که باز هم با مخالفت دولت آمریکا روبه رو می شود.

سیف العدل و دیگر اعضای القاعده سرانجام در دسامبر ۲۰۱۰ از ایران می روند. در این زمان مذاکرات جمهوری اسلامی و طالبان افغان به نتیجه می رسد. آنان دیپلمات جمهوری اسلامی، حشمت الله عطارزاده را که دو سال در پیشاور در اختیارشان بود آزاد می کنند.

به نوشته ی فیگارو سرویس های اطلاعاتی آمریکا می گویند که جمهوری اسلامی و القاعده هنوز با هم در ارتباط هستند و برخی دیگر از اعضای آن هنوز در ایران حضور دارند.

گسترش گرسنگی در سومالی و علل آن

یکی دیگر از مناطق سومالی که بای نام دارد و در جنوب این کشور واقع شده است با خطر گرسنگی اهالی اش مواجه است. سازمان ملل متحد با اعلام این خبر روز دوشنبه افزود که در تمام شاخ آفریقا دوازده میلیون و چهارصدهزار نفر با گرسنگی روبه رو هستند.

مرکز تأمین غذای سازمان ملل متحد اعلام نمود که اگر سطح کمک رسانی تغییر نکند در چهار ماه آینده گرسنگی بیش تر خواهد شد. فقط در سومالی چهار میلیون نفر با گرسنگی دست و پنجه نرم می کنند که ۷۵۰ هزار نفرشان می توانند در چهار ماه آینده بمیرند. تاکنون ده ها هزار نفر که نیمی از آنان کودک بودند در اثر گرسنگی جان داده اند.

هر چند برخی از منابع رسمی خشکسالی را دلیلی برای قحطی در سومالی اعلام می کنند اما دلیل اصلی این نیست. سرمایه گذاران خارجی  زمین های بسیاری را برای سوداگری در بسیاری از کشورهای شاخ آفریقا در سال های اخیر خریداری کردند و این چنین کشاورزان محلی را از آن ها بیرون نمودند. این در حالی ست که در همین سومالی تا پایان دهه هفتاد میلادی خودکفایی محصولات غذایی وجود داشت. تنها از آن هنگام به بعد بود که صندوق بین المللی پول و بانک جهانی سیاست های خود را به سومالی تحمیل کردند تا این کشور به اصطلاح بتواند بدهی های خود را بازپس دهد. در این جا یک رشته سیاست های نئولیبرالی به بخش کشاورزی تحمیل گردید. نتیجه ی دیگر این سیاست ها بی ارزش شدن مداوم پول سومالی بود که موجب افزایش قیمت ها شد. در سومالی بهای ذرت در یک سال گذشته صد و هشتاد درصد افزایش داشت و گندم نیز بهایش هشتاد و پنج درصد بیش تر شد.

بحران غذایی و گرسنگی در شاخ آفریقا و سومالی فقط به دلیل خشکسالی نیست چرا که در استرالیا و آمریکا نیز مناطقی به همان خشکی وجود دارند. علت اصلی گرسنگی در این منطقه از جهان سوداگری جهانی در محصولات کشاورزی در جهت حفظ منافع عده ای انگشت شمار است که در رأس شرکت های عظیم کشت و صنعت فرمانروایی می کنند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: