گسترش اعتراضات کارگران و کارمندان

جمعه، ۱۴ مرداد ۹۰- وضعیت مادی و معیشتی کارگران و زحمتکشان مدام وخیم‌تر می‌شود. در نتیجه‌ی بحران اقتصادی و سیاست‌های نئولیبرالی اقتصادی دولت، گروه گروه کارگران بیکار می‌شوند. بر تعداد کارخانه‌هایی که با بحران روبرو هستند، افزوده می‌گردد و پرداخت دستمزد و مزایای کارگران پی در پی عقب می‌افتد. در هفته‌ای که گذشت کارگران چندین کارخانه که مدت‌هاست حقوق آن‌ها پرداخت نشده است با تجمعات و راه‌پیمایی‌ها خواستار تحقق مطالبات خود شدند.

کارگران کارخانه‌های نساجی و ریسندگی و بافندگی کاشان که به رغم وعده‌های داده شده، هم‌چنان در بلاتکلیفی به سر می‌برند به مبارزات خود ادامه دادند و خواستار پرداخت ۳۳ ماه حقوق معوقه خود هستند. گروهی از کارگران نی‌بر شرکت‌های کشت و صنعت کارون، شوشتر و هفت‌تپه، روز سه‌شنبه در مقابل مجلس تجمع کردند و خواستار حل مشکل بیمه‌ها و بازگشت به کار همکاران اخراجی خود شدند.

پیش از این نیز کارگران مخابرات راه دور شیراز در مقابل مجلس تجمع کرده و خواستار دریافت حقوق معوقه ۲۴ ماه گذشته شده بودند. اعتراضات کارگران نساجی مازندران نیز هم‌چنان ادامه دارد.

در این هفته هم‌چنین آموزشیاران نهضت سوادآموزی و معلمان حق‌التدریسی، برای سومین بار در مقابل مجلس تجمع کردند و خواستار تعیین وضعیت شغلی خود و بازگشت به کار شدند. آن‌ها همچنین تجمعی را در مقابل دفتر احمدی‌نژاد سازمان دادند. این اعتراضات معلمان در حالی رخ می‌دهد که وزارت آموزش و پرورش تاکنون چندین بار ادعا کرده است که مشکل استخدامی معلمان حق‌التدریسی و نهضت سوادآموزی را حل کرده است. وزارت آموزش و پرورش روز چهارشنبه در واکنش به این اعتراضات، با صدور اطلاعیه‌ای اعلام کرد که معترضین به هیچ وجه معلم حق‌التدریس یا آموزشیار نهضت سوادآموزی نیستند، بلکه عده‌ای نیروهای شرکتی خرید خدمات آموزشی بوده‌اند. معلمان نسبت به این شیوه برخورد وزارت آموزش و پرورش، بر دامنه اعتراض خود افزودند  و روز پنج‌شنبه برای بار سوم در طول یک هفته در مقابل مجلس تجمع کردند. این معلمان می‌گویند: “اگر بر طبق ادعای وزارت آموزش و پرورش ما معلم نیستیم، پس چه هستیم؟ ما چندین سال از عمر خود را در خدمت آموزش و پرورش بوده‌ایم و با کم‌ترین امکانات کلاس‌های درس را دائر و اداره کرده‌ایم. اکنون اجازه نمی‌دهیم ما را اخراج کنند. آن‌ها اعلام کردند، ما از مناطق مختلف به تهران آمده‌ایم و تا وقتی وضعیت‌مان روشن نشود در تهران می‌مانیم و به اعتراضات ادامه می‌دهیم در پی اعتراضات روز پنجشنبه، معاون ابتدایی آموزش و پرورش گفت که وزیر در حال پیگیری مسئله است تا معلمان حق‌التدریس با سابقه ۵ تا ۶ سال استخدام شوند. وی در مورد معلمان به اصطلاح شرکتی هم پاسخ روشنی نداد. معلمان مصمم‌اند به اعتراضات خود تا رسیدن به خواست‌شان که همانا استخدام فوری تمام معلمان است، ادامه دهند.

اما اعتراضات این هفته‌ی کارگران و کارمندان به اعتراضات کارگری و معلمان محدود نبود. پرستاران نیز که مدت‌های مدیدی است برای تحقق مطالبات خود مبارزه می‌کنند، اما جز وعده‌های توخالی مقامات چیزی نشنیده‌اند، در این هفته اعتراضات جدیدی را سازمان دادند.

روز چهارشنبه این هفته پرستاران بیمارستان شریعتی، وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران، در اعتراض به تبعیض و پایین بودن کارانه دریافتی، یک تجمع اعتراضی برپا کردند.

دبیر کل خانه پرستار در مورد این اعتراض پرستاران گفت: “در حالی که ۶۵ درصد درآمد بیمارستان به اعضای هیئت علمی بیمارستان پرداخت می‌شود، تنها ۲۰ درصد از این درآمد در قالب طرح کارانه به پرسنل پرداخت می‌گردد.” وی افزود: کارانه هیئت علمی بیمارستان‌ها ۱۰۰ برابر بیش‌تر از کارانه پرسنل است و هر سال این فاصله با افزایش تعرفه‌ها بیش‌تر می‌شود.

دبیر کل خانه پرستار هم‌چنین گفت: “در چهار سال گذشته سر و صدای زیادی مبنی بر بهبود وضعیت پرستاران مطرح شد، اما هیچ اقدامی صورت نگرفت.” پس از گذشت چهار سال از تصویب قانون تعرفه‌گذاری و ارتقای بهره‌وری، هیچ اقدامی انجام نشده و در عمل هیچ گامی از نظر معیشتی و رفاهی برای پرستاران برداشته نشد.

تجمع پرستاران با وعده رئیس بیمارستان برای رسیدگی به مطالبات پرستاران فعلاً پایان یافت. اما به نظر می‌رسد که این وعده نیز توخالی از کار درآید. پرستاران برای تحقق مطالبات خود راه دیگری ندارند، جز این که یک اعتصاب عمومی را در تمام بیمارستان‌ها سازمان دهند. پرستاران خواهان افزایش حقوق و مزایای خود، کاهش ساعات کار، استخدام پرستاران جدید و برخورداری از تمام استانداردهای بین‌المللی هستند. معلمان حق‌التدریسی، آموزشیار نهضت سوادآموزی و شرکتی نیز همان‌گونه که خود اعلام کرده‌اند، تنها با ادامه‌ی اعتراض و مبارزه می‌توانند وزارت آموزش و پرورش را وادارند که آن‌ها را استخدام کنند. استخدام تمام معلمان حق مسلم آن‌هاست. کارگرانی که اکنون هر یک چندین ماه است دستمزد و مزایای خود را دریافت نکرده و با خطر اخراج و بیکاری روبرو هستند، در شرایط دشوارتری قرار گرفته‌اند. سرمایه‌داران و دولت می‌کوشند با و عده و وعید و گاه با پرداخت مبلغ کمی از دستمزدهای معوقه، کارگران را خسته و مأیوس کنند. کارگران اما همان‌گونه که تاکنون نشان داده‌اند از تلاش و مبارزه برای تحقق مطالبات خود کوتاه نمی‌آیند و خسته نمی‌شوند. کارگران با تشدید مبارزه و برپایی اعتراضات و تجمعات متعدد در مراکز عمومی و خیابان‌های پر رفت و آمد شهرها می‌توانند سریع‌تر دولت و سرمایه‌داران را وادارند که به مطالبت خود پاسخ دهند. کارگران، معلمان و پرستاران تنها با تشدید اعتراض و مبارزه است که می‌توانند به خواست‌های برحق خود برسند.

رشد و گسترش اعتراضات کارگران و کارمندان در هفته‌های اخیر، این نوید را می‌دهد که موج نوینی از مبارزات کارگران و زحمتکشان در مقیاس سراسری در پیش است. باید به گسترش این مبارزات یاری رساند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: